| pawena 的个人资料.｡.:*･●•۰•●PinggYDiaZ●•۰...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
9月17日 ลมหายใจของเมื่อวานเธอ เคยบอกเอาไว้ จะรักกันจนสิ้นลมหายใจ ชีวิตฉันยังไม่พร้อม 7月21日 รักเก่าๆ....แต่แล้วก็ไม่มีทางที่เรา จะเข้าใจกันได้ใหม่
มันช่างโหดร้าย...กับความรักที่ไม่สดใส ที่เราเคยร่วมทุกข์ และเราเรียกสิ่งนั้นความสุข ที่ฉันและเธอยังเคยมีใจ จะรักจริงใจทุกอย่าง จะเข้าใจกัน... แต่ความรักก็พลันอ้างว้าง เมื่อทุกอย่างสลาย แยกกันไปจะเหลือก็เพียงความหลัง... รัก..เก่าเก่า หนทาง..ใหม่ๆ จะเลือกอย่างไหน เธอก็คงรู้เอง หน้า..เก่าๆ แล้วยัง..คิดร้าย ทำร้ายหัวใจ เก็บไว้ทำไมเล่าเธอ ถ้าเธอเพียง... ถามใจตัวเธอเองดีๆ ว่าต้องการกันหรือเปล่า เมื่อไม่มีใคร... และคราวนี้คงมีแต่เรา ที่จะตอบสิ่งนั้น เลือกทางเดินเส้นไหนให้กับตัวเอง 7月12日 คนรัก.....ทำไมคนที่รักกัน เค้าต้องทำร้ายความรู้สึกกันด้วยเนอะ
เค้าไม่คิดบ้างหรอ...ว่านี่คือคนที่เรารักนะ และเค้าก็รักเรา
เค้าไม่สงสารบ้างหรอ ถ้าอีกฝ่ายต้องเสียใจ....มาก
แต่จริงๆ แล้วความรักมันก็เงี้ยแหล่ะ
ทำร้ายทุกคน......
ตอนนี้.......แค่อยากจะบอกเพื่อนๆทุกคนว่า
เพื่อนคนนนี้ อ่อนแอมากว่ะ ต้องการกำลังใจ
อยากได้คนปลอบใจ.....อยากได้คนอยู่ข้างๆ
อยากได้คนคุยด้วย....อยากได้คนเข้าใจ
ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาเหลือจะให้ร้องแล้ว.....
เสียใจจนหมด....หมด.....หมด
อยากได้กำลังใจ....อยากได้คนเข้าใจ
พยายามเข้มแข็งด้วยตัวเองมาตลอด
วันนี้....ไม่ไหวแล้ว ช่วยหน่อยนะเพื่อน
คิดถึงเพื่อนๆ มาก 7月10日 Each day gets better........I don't know how to start.....always confused! O_o
Well.....Nw i'm feeling bad, again......always.
always......been left behind........always
Someone who's very important to me said to me that when he read my space he felt like he's sick of my disappointment, sad story. I've listened and thought that why i always wrote something that 's really really sad. I've got an answer is my head. When i'm feeling pink, i always show it on my face, on my words, on my hands, on my ears. But when one's feeling blue, one'll show different actions. When i'm feeling blue, i'm always quite. I could be with someone who is really really close to me but said nothing for an hour. When i'm sad, i just wanna be quite in order to run my brain, run my thought and catch my consciousness. And if i wanna release it, no more conversation for me but just relieve by my pen----ink on diary or my laptop through my space.
I don't know why my space made him sad. Is that becuz of my space? Whatever reasons, he's not here anymore. He's gone!!!! Gone with the wind, no words, no sound, just gone. Every times i felt stress, tired of our relationships, i always listen to this song. It encouraged me so much. It made me feel fresh and young like we've just got together, feel like we will never give up. We have faith in each other.....Each day get better.....Each kiss gets sweeter!!! Always love you......
Each day gets better.....
Where Do We Go who knows
But each day gets better I just can let her go (oooh, oh no) Each kiss gets sweeter I just can leave her noo She Wants to breathe She wants to be where the grass is green She wants to know how love supposed to be She wants it better I want just let her know She belongs right here with me She's all that I make her see I make her fall Make her believe I Promised her That I Never Leave And Where Do We Go who knows But each day gets better I just can't let her go (oooh, oh no) Each kiss gets sweeter I just can leave her noo Each kiss gets sweeter I just can leave her noo I Just Had to write a song about her Tell her I dont wanna leave without her Tell her that I would build my world around her Deeper and Deeper Sweeter and Sweeter I'll never leave her alone And Where Do We Go who knows But each day gets better I just can let her go (oooh, oh no) Each kiss gets sweeter I just can leave her noo Each day gets better I just can let her go Each day kiss gets sweeter I just can let her go When we've got together, I felt like he'll never leave me alone, in the dark...through all hard times alone.......All my feeling about this song is coming from him. I've faith in him and forever will be. 7月6日 พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่.......ได้แค่เพียงบอก
ได้แค่เพียงหลอก บอกตัวเองว่าฉันไม่เสียใจ ทั้งที่ใจอยากร้องตะโกนบอก ถ้าเพียงเธอเข้าใจ ไม่ค่อยกล้าหรอก ใช้สายตาบอก บอกร่องรอย แตกร้าวของหัวใจ พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่ ฉันก็ได้แค่ผิดหวัง.. *แล้วมันก็คล้าย เรื่องเดิม หนึ่งคนใส่ใจ อีกคนกลับไม่เห็นค่า เรื่องมันคลับคล้าย คลับคลา ว่าตัวฉัน ต้องเสียใจ.. ** จริงหรือหลอก ทำไมไม่บอกกัน ที่รักที่หยอกที่เคยให้ต่อกัน ความเฉยชา ที่เธอให้มาเริ่มจะกดดัน ให้ฉันน้อยใจ.. แม้ฉันลองบอก พยายามบอก บอกด้วยตา จนล้า ทั้งหัวใจ พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่ ฉันก็ได้แค่ผิดหวัง.. คิดหาทางออก ค้นหาทางแก้ แต่เหตุผล วกวน ซะเหลือเกิน พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่ ฉันก็ได้แค่ผิดหวัง.. จริงหรือหลอก ทำไมไม่บอกกัน ที่รักที่หยอกที่เคยให้ต่อกัน ความเฉยชา ที่เธอให้มาเริ่มจะกดดัน ให้ฉันน้อยใจ.. ให้ฉันน้อยใจ ... ให้ฉันน้อย....ใจ ให้ฉันน้อยใจ 5月26日 Season Changes.........ฤดูที่แตกต่าง......
อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เรา ได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ หากเปรียบกับชีวิตของคน เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่ ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บจนทุกข์ ดั่งพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เรา ได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวด ก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ ความรักบางทีก็เข้าใจยาก คงต้องให้เวลากับมัน
ทำความเข้าใจ ปรับความเข้าใจ และให้อภัยซึ่งกันและกัน
ทุกอย่างไม่ว่าจะอะไรก็ตามต้องใช้เวลา
และเมื่อมันต้องมีเวลาที่ฟ้าไม่เปนใจบ้าง
ก็ต้องอาศัยความอดทนของคนสองคน
ผ่านมันไปให้ได้ 5月18日 ทะเลสีดำทะเลสีดำ ไม่มีแสงไฟ มองไม่เห็นทาง... เธอกลัวหรือไม่ "ได้ยินเสียงเธอ จะกลัวอะไร จับมือฉันไว้ ฉันก็อบอุ่นหัวใจ" เธออาจเหน็บหนาวทุกคราวที่เจอะคลื่นลม "ก็ห่มใจฉันด้วยความอบอุ่นของเธอ" อาจมองไม่เห็นเส้นของขอบฟ้าไกล "ยังมีแสงดวงดาวจะคอยนำทางให้เราก้าวไป" เธอแน่ใจ... "ฉันแน่ใจ" ทะเลสีดำ "ไม่นานก็เช้า" ค่ำคืนเหน็บหนาว "จับมือฉันไว้" ทะเลสีดำ "ไม่ต้องหวั่นไหว" จะทำเช่นไร... "กอดฉันไว้...เธอ" ทะเลสีดำ ทำให้ฉันกลัว อาจทำให้เธอ นั้นต้องลำบาก "ไม่เห็นเป็นไร อย่าไปคิดมาก
มันคงไม่ยาก เพียงเธอจับมือฉัน" เธออาจเหน็บหนาวทุกคราวที่เจอะคลื่นลม
"ก็ห่มใจฉันด้วยความอบอุ่นของเธอ" อาจมองไม่เห็นเส้นของขอบฟ้าไกล "ยังมีแสงดวงดาวจะคอยนำทางให้เราก้าวไป" เธอแน่ใจ... "ฉันแน่ใจ" ทะเลสีดำ "ไม่นานก็เช้า" ค่ำคืนเหน็บหนาว "จับมือฉันไว้" ทะเลสีดำ "ไม่ต้องหวั่นไหว" จะทำเช่นไร... "กอดฉันไว้...เธอ" 5月4日 การให้.......การให้...เปนการสลายความโกรธวิธีหนึ่ง
การสลายความโกรธด้วยการเป็นผู้ให้
จะช่วยให้คนที่เคยโกรธเราหายโกรธ หรือมีจิตใจอ่อนโยนลง
เมื่อเริ่มคิดจะเป็นผู้ให้ จิตใจก็เริ่มผ่อนคลายจากความโกรธลงไปได้มากเลยทีเดียว
มือของผู้ให้ อยู่สูงกว่ามือของผู้รับ
ชื่อของผู้ให้ น่าจดจำกว่าชื่อของผู้ขอ
การให้.....
แค่เพียงคิดจะทำ ใจก็ยังเป็นสุข
ครั้นได้ให้แล้ว จิตใจก็แช่มชื่นเบิกบาน
การให้จึงเป็นความสุขแท้ทั้งเวลาก่อนที่จะให้
ขณะที่ให้ และหลังจากได้ให้ไปแล้ว
การให้...มองผิวเผินเสมือนการเสีย
หากแท้จริงแล้วการให้นั่นแหล่ะคือการได้รับ
จงเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ให้
แล้วคุณจะได้รับอย่างแท้จริง.......
การให้ที่ดีที่สุดคือ การให้อภัย
ให้อภัยในสิ่งที่เขาทำให้เราโกรธ เราไม่พอใจ
ให้อภัยในสิ่งที่เขาติดค้าง....ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม
เมื่อเราให้แล้ว.....เราจะรู้สึกสุขใจว่า
ไม่มีอะไรที่ทำให้เราจะหวนกลับไปคิดแค้นกับมันได้อีก
เรื่องที่ทำให้เราเจ็บใจมานาน....ถ้าเราปล่อยวางแล้ะให้อภัย
ก็ไม่มีอะไรมาทำให้เราต้องไปคิดวกวนกับเรื่องเดิมๆได้อีก
เมื่อให้...ก็เท่ากับว่าไม่มีอะไรติดค้าง
ที่จะต้องตามมาทวงคืนกันทุกชาติไป..... 5月1日 หวิว หวิว ว้าวุ่น.....เห้อ.....ช่วงนี้เปนอะรัยกันนะ เห็นมีแต่คนมีเรื่อง
ช่วงนี้เราเองก็ไม่รู้เปนรัย รำคานตัวเองจิง ว้าวุ่น วุ่นวายอยู่ด้าย
สับสน วกวนไปหมด.....หวิวหวิว ตาลาย คล้ายจะเปนลม
ไม่รู้วันๆ คิดอะไรมั่ง คิดเต็มไปหมด คิดนู่นคิดนี่ หัวสมองคนเรานี่มันวุ่นวายจิง
ทำไม มันถึงได้คิดอะไรมากมาย วกวนขนาดนี้นะ ว้าวุ่นไปหมด
วุ่น วุ่น วาย วาย จนนอนไม่หลับ ถึงหลับก็หลับไม่สนิท
ไม่รู้คิดไรนักหนา ไม่สับสนนะ แต่วกวน คิดวนอยู่ที่เดิม อยู่ที่เดิม
รุ้ตัวว่าคิดเรื่องอะรัย แต่ก็แก้ตัวเองให้เลิกคิดไม่ได้ซะที
มันเหมือนกับว่ามันกังวล แล้วมันก็กังวล และก็รู้ว่าเรื่องที่กังวลมันไม่มีทางที่จะแก้ได้
ก็น่าจะเลิกคิดได้แล้ว ทำใจได้แล้ว......แต่ก็เลิกคิดไม่ได้ซักที
ก้อยังวน วน วน แล้วก็ วน อยู่ที่เดิม......ว้าวุ่นจัย จิตจัยงุ่นง่าน จุ้นจ้าน
ไม่รุ้จะทำยังไงดี...ไม่รู้จะแก้ปันหายังไงดี ไม่รู้จะพูดยังไงดี
เพราะรู้ว่าพูดไปก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ไม่มีประโยชน์
รู้แต่ว่าทุกวันนี้ อยู่คนเดียว ใช้ชีวิตคนเดียว อยู่คนเดียวจนเหงา เหงามันจนชิน
แต่เรื่องที่คิด ที่วุ่นวายอยู่ในใจ ไม่ใช่เรื่องเหงา แต่เปนเรื่องอื่น
ทำไมคนเราต้องกังวลถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึงด้วยนะ
เพราะคนเราถูกทำให้เคยชินด้วยการวางแผนและคิดถึงอนาคตหรือปล่านะ.....
หรือว่าชั้นเปนคนชอบวางแผน ไม่ใช่เจ้าเลห์นะ
แต่เปนคนชอบวางแผน วางอนาคตไว้สำหรับตัวเอง....
แม้กระทั่งในแต่ละวัน ก็ต้องวางแผน ว่าต้องทำอะไรก่อนหลัง
และต้องทำให้ได้ตามแผนที่วางไว้ ยิ่งโตขึ้น จะทำอะไรก็ต้องคิดเยอะๆ
นึกถึงอนาคตตลอดเวลา คิดไกลๆ ก่อนจะทำอะไร
ถ้าผิดแผนจะหงุดหงิดมาก....ถ้าทำอะไรที่ไม่ได้วางแผน
หรือว่าแผนนั้นต้องขึ้นอยู่กับคนอื่น จะไม่ชอบเลย จะรู้สึกเหมือน.......
ไม่ปลอดภัย ไม่ใช่กลัวคัยทำร้ายนะ แต่ไม่ปลอดภัยในที่นี้ไม่ถึง
มันต้องขึ้นอยู่กับคนอื่น ทำให้เราไม่รู้ว่าเราต้องเดินไปทางไหน
และเมื่อเราไม่รู้ว่าเราจะต้องเดินไปทางไหน
ก็เหมือนเราเดินโดยไม่มีแผนที่ อาจทำให้เราเดินหลงได้ง่ายๆ
เสียเวลา......หลงทางเสียเวลา และถ้าเราเสียเวลา เราก็ต้องมาหงุดหงิดกับตัวเองอีก
ว่าทำอะไรไม่วางแผน ต้องคอยขึ้นอยู่กับคนอื่น.....ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย
คนเราทุกคนย่อมมีเป้าหมายในชีวิตเปนของตัวเอง.....
ซึ่งมันก็น่าจะเข้าจัยได้ถ้าแต่ละคนจะเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง
โดยไม่ขึ้นอยุ่กับคนอื่น เห้อ......ไม่รู้ตอนนี้อะไรอยู่ในหัวมั่ง รู้แต่ว่ามันเยอะไปหมด
มันเลยทำให้รู้สึกหวิว หวิว ว้าวุ่น งุ่นง่านไปหมด.......แก้ยังไงดีนะ.....เห้อ.......-_-"
4月23日 หวิว หวิว......ช่วงนี้จิตจัยหวิว หวิว ปิ๋ว ปิ๋ว หวั่นไหว ยังไงชอบกล
รู้สึกเหมือนใจแป้ว ไม่รู้เพราะอะไร
ทำไมคนเราต้องอยู่กับความไม่แน่นอนด้วยฟระ เบื่อจริง
โดยเฉพาะเรื่องความรัก ทำไมมันต้องไม่แน่นอนด้วยวะ
เกลียดคนหลายจัย ทำไมชอบทำร้ายคนอื่น
แล้วไม่มีสำนึก.....ไม่คิดถึงใจคนอื่นบ้าง
ในโลกนี้มันจะไม่มีผู้ชายคนไหนที่รักเดียวใจเดียวหรือไงฟระ
มันต้องมีบ้างสิ......คนที่เค้ารักเราอย่างจริงใจและเค้าไม่คิดจะมีคนอื่นอ่ะ
มรึงคิดไงหว่ะเพื่อนๆ.......กรูเห็นคนที่ถูกทำร้ายอยู่เรื่อยๆ แล้วทนไม่ได้
ถ้าผู้ชายคิดจะมีคนอื่นก็เลิกไปเลยสิวะ แล้วก็ไปมีคนอื่น ยังพอรับได้
แต่นี่ถ้ากั๊กเอาไว้แล้วไม่เลิกซะที ทั้งสองทาง แล้วไงวะ
ก็ให้เปนไปแบบนี้เรื่อยๆ อ่ะหรอ.......คัยจะไปทนได้วะ
โกรดอ่ะ........โกรดคนไม่จริงใจ ทำไมไม่เอาใจเค้ามาใส่ใจเราวะ
ถ้าตัวเองโดนมั่งแล้วทำไงอ่ะ......
แล้วถ้าไม่อยากโดนแล้วทำไมถึงทำกับคนอื่นได้โดยไม่รู้สึกอะไรอ่ะ
ยังไง....ถึงชั้นจะเปนพวก Idealist หรือ Perfectionist ก็แล้วแต่
ที่ไม่ยอมเข้าใจธรรมชาติของผู้ชาย......ว่าจำเปน (จริงๆ หรอ)
ที่ต้องมีคนอื่นเพื่อเติมเต็มในสิ่งที่แฟนตัวเองให้ไม่ได้
แต่ชั้นก็จริงจัย แล้วก็เชื่อว่าความจริงใจ ไม่ว่าคัยก็ต้องการทั้งนั้น
แล้วถ้าคุณต้องการให้คนอื่นจริงใจกับคุณ แล้วคุณไม่จริงใจกับคนอื่น
มันจะเปนไปได้อย่างไร.........ฮะ ฟระ วะ ก๊ะ 2月8日 ไม่เข้าใจ......ทำไมคนเรา....เข้าใจยาก
ช่วงนี้ชีวิตสับสน....เหมือนคนไม่เข้าใจอะไรเลย
แต่ไม่รู้จะพูดให้คนอื่นเข้าใจได้อย่างไร
เหมือนงง งง งง งง งง งง
เหมือนคนพูดอะไรไม่ออก....
ฟังอย่างเดียว....แล้วสิ่งที่ฟังก็ใช่ว่าจะสบายใจ
ไม่อยากได้ยินอะไรเลย.....เหมือนเรื่องมันเยอะแยะไปหมด
อะไรก็ไม่รู้ วันๆ มีแต่เรื่องไร้สาระ ไร้ซึ่งแก่น....สาระ
แถมยังเปนอุปสรรคต่อการดำเนินชีวิตประจำวันให้มีความสุข
บอกตามตรงว่าเหนื่อยมากๆ และเบื่อมากๆ ด้วย
ทุกอย่างมันสับสน รุงรังไปหมด อยากจะทำใจให้สบาย
แต่เดี๋ยวเรื่องนุ้นเรื่องนี้ก็มาอีกละ
พอจะสบายใจ แล้วก๋มีเรื่องใหม่เข้ามาอีกระ
มีเรื่องให้คิดทุกวัน......คิดแล้วก็จิตฟุ้ง จิตตก
เห้อ......บอกตามตรงว่าเหนื่อย เหนื่อยมากๆ
อยากจะทำใจให้สบาย.....อยากอยู่อย่างสบายใจ
บ้างได้มั้ย......อะไรก็ได้ ที่จะทำให้สบายใจ ได้มั้ย
2月6日 ไปปายมา.....ไปปายมา สนุกมากมาย หนาว อากาศดี ขี่รถเครื่อง ลมเย็น
ขี่จักรยาน ชมชีวิตชาวบ้าน อยู่กับทุ่งและภูเขา
ดูพระอาทิตย์ตกบนเขาสูง และแนวป่า
เพลงแจ๊ซ กับร้านกาแฟแนวๆ
ขนมจีนน้ำเงี้ยวและอาหารพื้นเมืองเหนือ
กินเหล้าเปนกันเองกับเจ้าของเก๊ซเฮ้าที่แสนจะราคาถูก
อาบน้ำวันละครั้ง เพราะหนาวมาก.....อิอิ แต่ไม่เหม็นนะ
นั่งรถจากเชียงใหม่ขึ้นปายแล้วกลับมาเชียงใหม่เป็นพันโค้ง
ครึ่งทางลงมาอ้วก กินยาแก้เมาแล้วหลับยาว
กะว่าจะเอาความทุกข์ไปทิ้ง ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นดัน
ไปมีความทุกข์เพิ่มที่นู่นอีกมากมาย แต่ก็ดีแล้ว
ความทุกข์ที่เกิดขึ้นที่นู่นก็ทิ้งไว้ทีนู่น บางส่วนก็
เอากลับมาบางส่วนที่ยังคิดไม่ตก.......
เห้อ......ชีวิตคนเรามีขึ้นแล้วก็มีลง
ขึ้นแล้วก็ลง แล้วก็ลงแล้วก็ขึ้น
บางทีคำพูดของคนอื่นก็มีอิทธิพลกับเรามากเหลือเกิน
ทั้งๆที่เป็นคนไม่ค่อยฟังใคร แต่บางทีเค้าว่ากันว่า
ขนาดจะออกจากบ้านจิ้งจกยังร้องทัก
เพราะฉะนั้นถ้าคนร้องทัก....ก็หัดฟังซะบ้าง
ตอนนี้สับสนไปหมด ไม่รู้จะเชื่อใครดี
แต่จริงๆ แล้วก็เชื่อในสิ่งที่ตัวเองคิดแหล่ะ
ปัญหามันสำคัญที่ว่าตัวเองคิดถูกแล้วหรือยัง
หรือว่ายังมองอะไรไม่ขาด....แต่ว่าอย่างว่าแหล่ะ
อะไรๆ ก็ไม่แน่นอน.....ถึงเราคิดว่าเรามองใครขาดแล้ว
แต่ในอนาคตก็ใช่ว่าเค้าจะเป็นอย่างนั้นไม่
สิ่งที่คนเราเป็นในอดีตก็ใช่ว่าเค้าจะเหมือนเดิมในอนาคต
เพราะฉะนั้นเค้าอาจจะเหมือนหรือไม่เหมือนก็ได้.....เราก็ไม่รู้
เพราะคนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
สิ่งที่เราทำได้คืออยู่กับปัจจุบัน ปัจจุบันคือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ที่จะพิสูจน์คนว่าใครเปนยังไง อดีตไม่สำคัญ เป็นแค่เพียงข้อมูลพื้นฐาน
ถ้าเราทำดีในปัจจุบันขณะแล้ว อนาคตจะเปนอย่างไรนั้นไม่สำคัญ
ถ้าเราทำดีที่สุด วันนึงถึงแม้จะเสียใจ แต่ก็ภูมิใจที่ได้ทำดีแล้ว
และเลือกที่จะเรียนรู้ เจ็บใจ ดีใจด้วยตัวเอง
ฉันเป็นคนให้โอกาสตนเอง และให้โอกาสคนอื่นเสมอ
ถ้าการให้โอกาสนั้นมันจะทำให้ฉันต้องเสียใจเพราะโดนหลอก
ก็จะถือว่าเป็นบทเรียนราคาแพงที่จะทำให้ตัวเองฉลาดขึ้น
ก็ต้องขอบใจคนนั้นด้วยซ้ำที่สอนให้ฉันดูคนเป็นมากขึ้น
ว่าจริงๆ แล้วสิ่งที่เห็นก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอ.....
2月1日 ผ่านไปอีกวัน......ผ่านไปอีกวัน......ยังไงดี
เหนื่อยจังวันนี้...เหนื่อยขับรถ รถติดจุงจิง ทำให้สุกะพาบจิตเสื่อมหมด
เห้อ......หงุดหงิด งุ่นง่าน จุ้นจ้าน ขี้บ่น.....เราหรือนี่ ยังม่ะทันแก่เวย
วันนี้ขับรถ หลายที่มาก เข้าเมืองเย็นวันศุกร์ ไม่ควรอย่างรุนแรง
เพราะว่ารถติดตลอดเวลา เปนไรมากมั้ย กรุงเทพ.....น้ำมันก็แพง
วันนี้ไปซื้อนุ่นนี่ นู่นนี่ ช้อปอีกตามเคย.....ป่าวหรอก ไปซื้อรองเท้าไปงานแต่ง
งานแต่งงานเหม่ พรุ่งนี้แล้วคร้าบบบบบพี่น้อง.....ตื่นเต้นกะเค้าด้วย
นี่ขนาดไม่ได้แต่งเองนะเนี่ย.....ทำนุ่นทำนี่เยอะแยะไปหมด เกี่ยวกะตัวเองนะ อิอิ
เพิ่งไปเอาชุดมา......เป็นแม่สีเรยยยย เหลืองมาก มั่กมั่ก.....เปนเเม่สีเหลือง
ชุดสวย ยกเว้นคนใส่ อ้วนไปหน่อย รู้ตัวย่ะ.........กำ
พุ่งนี้ต้องทำอะไรเยอะมาก......นู่นนี่ นู่นนี่......จะทันมั้ยเนีย
วันอาทิตย์ต้องไปปาย ดันลืม e-ticket ไว้ที่บอสัด.....เซรงงงงง
ทุกวันไม่เคยลืม.......มาลืมตอนที่จะไปนี่แหล่ะ กำ
ช่วงนี้รู้สึกยังไงไม่รู้ ไม่ stable เด๋วดีเด๋วร้าย......ไม่ใช่ร้ายยังงั้นนะ
ร้าย หมายถึง จิตตก ตกเปนช่วงๆ บ้างก็ดี บ้างก้อตก.......เวลาตก ก็คอตกไปด้วย
เหมือนหมาหงอย......ไม่มีเจ้าของเล่นด้วย ยังไงยังงั้นเรย
หมาก็มีหัวใจนะเฟ่ยยยยย.......ดูแลไม่ดี หนีออกจากบ้านจริงๆด้วย
เหมือนหมาบ้านกรู สงสัยดูแลไม่ดี หายไปเรย สองตัว.......เซรงงงงงง
เห้อ......ชีวิต เปนเช่นนั้นเอง......ควบคุมอะไรไม่ได้ นอกจากคุมตัวคุมใจตัวเอง
ทุกวันนี้ก็พยายามทำอย่างดีที่สุด.......แล้วหรือยัง ฮ่ะๆๆ ไม่แน่จัย พยามแร้วววว
อย่างน้อย.......เวลาจิตตก ก็ไม่รบกวนใคร พยามอยู่กับตัวเอง เผ้ามองตัวเอง
มองจิตใจตัวเอง.....ว่ามันตกมากแล้วนะ ต้องรีบลุกขึ้นมาหรือปล่าว
หรือจะให้ฟุ้งซ่านอยู่อย่างนั้น........ไม่ฟุ้ง ไม่ตก ไม่ฟุ้ง ไม่ตก
พยามทำใจให้สบายอยู่........ยากจัง.......ยากมาก.....ถึงมากที่สุด
จะไหวมั้ยเนี่ยยยยยย..........
แอ๋ม......คิดถึงง่ะ..........ฮือๆๆ เมื่อไหร่จะกลับมา คิดถึงแอ๋มนะ.......จุ๊บๆ
ป.ล. เพื่อนปุ๋นกะเพื่อนจุ๊บและก้อเพื่อนวี ขึ้นไปแอ่วเหนือกันหมดแร้วววอ่ะ ทิ้งให้เพื่อนปิ๊งต้องอยู่กุงเทพคนเดว ไม่มีใครด้วยอ่ะ น่าจ๋งจ๋านนนนนนน.........ฮือ ๆๆๆๆ เรื่องมันเส้า 1月30日 ความทรงจำ.....ภาพของฉันและเธอความทรงจำ >>> Click here to listen
ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน ที่ ที่เรานั้นเดินไปด้วยกัน ปล่อยให้เป็นอดีตใส่กล่องวางทิ้งไว้ ทำเป็นลืมมันไปแต่ทำไมไม่ดีขึ้นเลย เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น ยังไม่มีซักคืน ที่ฉันจะลืมว่ายังคงรักใคร หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้ แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา ต่อให้พยายามสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที จะทำไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝัน ว่า..ยังมีเธอ ทั้งที่ความจริง..ไม่มี เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น ยังไม่มีซักคืน ที่ฉันจะลืม ว่ายังคงรักใคร หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้ แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา ต่อให้พยายามสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราวก็ยังพอจะลืมเธอได้ แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา ต่อให้พยายามสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที จะทำอย่างไรถึงจะลืมเธอ ได้เสียที 1月29日 ช่วงชีวิต.....ช่วงชีวิตนี้......ฉันเห็นว่าเป็นช่วงที่มีความสำคัญอย่างมาก
ในการเลือกคนที่จะเป็นคนสำคัญในอนาคต
ถ้ายังไม่แน่จัยอะไรก็ควรคิดให้ดีๆ ก่อนตัดสินใจทำอะไร
ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม เมื่ออยู่ในช่วงชีวิตนี้
เราควรจะรู้ว่าเรามีวุฒิภาวะที่มากขึ้นทุกวันแล้ว
การพัฒนา สติปัญญา ควรจะมีควบคู่กันไปด้วย
บางทีก็ขัดกับความรู้สึกของตัวเองอย่างมาก
ก็ต้องฝืนทำ ชีวิตคนเราคงต้องฝืนความรู้สึกกันมั่ง
เพื่อให้ได้มีการฝึกจิตใจให้เปนไปตามทำนองคลองธรรมและความถูกต้อง
เมื่อเลือกความถูกต้อง บางทีก็ต้องตัดความรู้สึกทิ้งไป
เมือความถูกต้องเป็นปัจจัยหลักในการตัดสินใจ
ความรู้สึกก็ควรถูกระงับไว้ให้มีอยู่แต่ภายใน
ไม่ควรแสดงออกมามากนัก ควรจะเก็บและกดให้มันอยู่ข้างใน
เมื่อต้องฝืนตัวเอง....ก็กลายเป็นภาระความทุกข์ที่จะต้องแบกรับ
เนื่องจากไม่สมหวังในสิ่งที่อยากได้ หรือไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังของคนอื่นได้
ความทุกข์ที่เกิดขึ้นในใจก็ได้แต่หวังว่าวันหนึ่งมันคงจะจางไป
ถึงแม้จะต้องเสียใจหรือทุกข์กับสิ่งที่ตามมาจากการตัดสินใจ
ก็ยังภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเลือกว่า ได้เดินมาถูกทางแล้ว
ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว คือไม่เบียดเบียนผู้อื่น
การไม่เบียดเบียนผู้อื่นก็ถือเป็นการแสดงความรักในอีกรูปแบบหนึ่ง
ซึ่งบางทีคนอื่นไม่อาจมองเห็นได้ ไม่อาจรู้สึกได้
เพราะคนเราคาดหวังการแสดงออกความรักในมุมที่ต่างกัน
ตอนนี้กำลังเป็นห่วงตัวเองว่าจะจัดการความทุกข์ที่เกิดขึ้นได้อย่างไร
เคยอ่านหนังสือท่าเขียนไว้ดีมาก ในเรื่องการจัดการความทุกข์
ทุกข์เพราะคิดผิด......ทุกเพราะไม่เข้าใจในโลกธรรม
โลกธรรมก็คือ มียศเสื่อมยศ มีลาภเสื่อมลาภ
มีสรรเสริญมีนินทา และมีสุขก็ต้องมีทุกข์
มันเป็นเช่นนั้นเอง....ทุกสิ่งทุกอย่างเปนเพียงสักว่าความรู้สึก
เมื่อเราได้พ้นเวลาแห่งความสุขไปแล้วก็ถึงตอนที่จะต้องยอมรับความทุกข์
ให้มันได้ผ่านเข้ามาแล้วมันก็จะผ่านไป......มันเป็นเช่นนั้นเอง (ตถตา)
คนทุกคน ถ้าใช้เวลานิดหนึ่ง ความเจ็บปวดที่เราได้รับ
มันไม่ทำให้ใครตายหรอก....แค่อ่อนแอไปพักหนึ่งเท่านั้น
ความจริงจิตใจของมนุษย์ถูกออกแบบมาเพื่อให้ทนกับ
ความทุกข์ได้ทุกรูปแบบมากกว่าสัตว์ในสายพันธ์เดียวกัน
แต่เรามักจะไม่รู้ถึงศักยภาพพิเศษของใจคนตรงนี้กัน
พอความทุกข์เกิดขึ้นนิดหน่อย ก็ทำร้ายตนเองเพื่อหนีทุกข์
ทั้งๆที่ถ้าเขาทนไปอีกหน่อย
ความทุกข์มันก็จะลดลงความเข้มข้นของมันลงมาเอง
แล้วใจก็จะปรับดุลยภาพได้เองในเวลาอันรวดเร็ว
ท่านว่า.....ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติของจิตและธรรมชาติของความทุกข์อย่างนี้
เวลาทุกข์หนาสาหัสก็ควรใจเย็นๆ ท่องคาถาไว้ว่า
สิ่งใดเกิด สิ่งนั้นก็ดับ เป็นธรรมดา
เวลาทุกข์จึงอย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้ อย่าเพิ่งทำร้ายตัวเอง
รอดูความเป็นไปของทุกข์ไปพลางๆ ก่อน
เมื่อดีกรีความทุกข์มันเข้มข้นถึงที่สุดแล้วทุกอย่างจะแตกดับไปเอง
หากทุกข์ด้วยเรื่องใดก็ตาม ควรเดินออกมาจากสภาพแวดล้อม
ที่หล่อเงี้ยงความทุกข์เสียให้เร็วที่สุด
คนส่วนใหญ่เวลามีปัญหาเที่ยวปรึกษาคนทั้งโลก
ใครก็ตอบเขาไม่ได้ แต่ถ้าเขาไปฟังเสียงหัวใจตัวเอง
เขาจะรู้ ใครก็ตามที่เติบโตมาจากข้างใน
คนอย่างนี้จะเติบโตจริงๆ คนทุกคนจะต้องตายไปในเบื้องหน้า
แล้วก็มีความทุกข์เป็นเรื่องธรรมดา
เพราะฉะนั้นไม่ควรประมาท ควรรู้ให้เท่าทันความทุกข์และจัดการกับมันให้ถูกวิธี
ถึงแม้ฉันจะต้องเสียใจและเป็นทุกข์ในสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ
แต่ก็เชื่อว่าได้ทำสิ่งที่ถูกต้องและควรภูมิใจกับมัน
และภูมิใจกับตัวเองที่สามารถฝืนสัญชาตญาณและกิเลสที่มีอยู่ในตัว
เพื่อเป็นพิ้นฐานในการพัฒนาจิตใจและเจริญสติต่อไป
และถึงแม้ว่าเค้าคนนั้นจะเข้าใจผิดถึงเจตนาที่ฉันกำลังทำอยู่นี้
สักวันฉันก็เชื่อว่าเขาจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันตัดสินใจ
และเขาก็ยังสามารถที่จะรับรู้ถึงความรู้สึกดีที่ถึงแม้จะเปลี่ยน
ไปเป็นอีกรูปแบบนึง และก็เชื่อว่ายังรู้สึกได้ถึงความรู้สึกดีๆ
ที่มีให้กัน ว่ามันไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย
สายลม
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น
อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า
แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ จะจำไว้เสมอ
เมื่อได้ที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนดังใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน....
แม้มองไม่เห็น แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ.....
แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบในฝัน ฉันก็สุขใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ.....จะเป็นแบบเดิม และคิดถึงกันหรือเปล่า
ลมจะพักมาจากทิศใดก็ตาม
สายลมเป็นดั่งสายใยเชือ่มใจเราไว้ไม่ขาด
ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน......
แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ......
1月28日 สมองกับหัวใจ และ เหตุผลกับความรู้สึกเมื่อความรักเกิด เราจะใช้อะไรพิจารณามันดีนะ ว่าเราควรจะจัดการกับมันอย่างไร
ความรัก เกิดขึ้นได้เสมอ ไม่ว่าจะด้วยความบังเอิญหรือตั้งใจ
เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ความรู้สึกต่างๆ ก็ตามมา ไม่ว่าจะ อยากมี อยากเป็น
อยากมีเขาไว้ในครอบครอง อยากเป็นอะไรที่สำคัญกว่าคนอื่น
ไม่อยากให้เขาไปไหน อยากให้เขาอยู่กับเราไปนานๆ
อยากให้เขาอยู่กับเราคนเดียว.....อยากให้เขาอยู่กับเราตลอดไป
แต่สิ่งต่างๆ ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน.....
ทุกอย่างแปลี่ยนแปลงไปตามกาลและเวลา
โดยเฉพาะใจคนเรา......เป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนที่สุด
ใจคนเรานี้......ยากแท้หยั่งถึง
สิ่งที่เราเห็นอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด
ที่เขาบอกเราว่าเขาจริงใจ เขาเป็นอย่างนั้นจริงหรือ
ทุกอย่างจึงต้องมีความจำเป็นที่ต้องใช้ระยะเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
ต้องใช้เวลาเพื่อที่จะเรียนรู้กัน เพื่อให้ได้ทราบอย่างถ่อแท้ว่า
สิ่งที่เห็นอยู่นั้น.....มันใช่ธาตุแท้ที่อยู่ข้างในของเขาหรือไม่
แต่มนุษย์ส่วนมากมักไม่ค่อยให้เวลากับการเรียนรู้
ยิ่งคนเราเวลาคบกัน มันยิ่งจะทำให้ตาบอดมากกว่าตาสว่าง
แทนที่จะเรียนรู้ ก็ใช้ อารมณ์ เป็นหลัก เลยทำให้ทั้งคู่ไม่เกิดการพัฒนา
ทุกวันนี้ถึงยังทำผิดพลาดอยู่บ้างในเรื่องของความรัก
แต่ก็เก็บมาคิดทบทวน เพื่อให้เป็นบทเรียนที่ดีแก่ตัวเอง
ฉันมีความคิดเห็นว่า คนส่วนมากไปรักคนอื่น
แล้วพยายามทำร้ายคนอื่น เพราะคนเหล่านี้ไม่เห็นคุณค่าของชีวิต
จึงคิดว่าคนอื่นก็คือเกม เกมที่มีผู้แพ้ผู้ชนะ ใครเป็นต่อก็ดีไป
ใครเป็นรอง เล่นไม่เก่ง ก็เสียเปรียบและเสียใจกันไป
สิ่งที่ควรคิดและทบทวนอยู่เสมอนั้นก็คือ
ต้องระวังอย่าให้ชีวิตของเรา ซึ่งเป็นสิ่งสูงค่าที่สุด
ในบรรดาสิ่งที่เรามีอยู่ ถูกใครประเมิณค่า
ว่าเป็นแค่เพียงส่วนหนึ่งของเกมที่เขากำหนดขึ้น
ถ้าเขารู้ว่าชีวิตเป็นสิ่งสูงค่า เขาก็จะเคารพคุณค่าของคนอื่นด้วย
ถ้าคุณเคารพคุณค่าของชีวิตตัวเอง ก็จะทำร้ายคนอื่นน้อยลงด้วย
สำหรับฉันในตอนนี้ บอกตรงๆ ว่ากลัวเจ็บ มนุษย์ทุกคนกลัวเจ็บ
โดยเฉพาะเจ็บทางใจ มันเป็นอะไรที่ทรมานมาก
เหมือนมีอะไรมาแทง......เสียดเข้าไปในร่างกาย
ถ้าไม่ดึงของมีคมนั้นออก ปล่อยไว้อยู่อย่างนั้นก็ตาย
แต่ถ้าจะกลั้นใจดึงของมีคมนั้นออก เพื่อที่จะได้มีชีวิตรอด
ก็ต้องเตรียมใจว่า มันต้องเจ็บมากแน่ๆตอนดึง
แต่หลังจากนั้น มันจะค่อยๆดีขึ้นเอง หลังจากรักษา
ฉันคิดว่า ฉันจะทำทุกอย่างที่ฉันทำได้
ถ้าฉันเริ่มรู้ว่ามันทุกข์ แล้วเริ่มรู้ว่าไม่มีความสุข
ฉันก็คงจะหาทางที่ไม่ยุ่งกับสิ่งเหล่านั้นอีก....
ฉันไม่รู้ว่าฉันกลายเปนคนมีสติคิดได้ หรือกลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึงกันแน่
เรื่องของฉันตอนนี้......ฉันพยายามจะให้ความสมดุลเกิดขึ้น
ระหว่าง สมองและหัวใจ ระหว่างเหตุผลและความรู้สึก
ฉันไม่อยากทำร้ายใคร และฉันไม่อยากทำร้ายตัวเอง
ถ้าเราหาจุดสมดุลนั้นได้ ความรักก็น่าจะเป็นสิ่งที่รื่นรมย์น่าค้นหา
แต่คนส่วนใหญ่ใช้อารมณ์มากๆ ปัญญาก็จะน้อย มีแต่จะฟาดฟันกัน
คนที่มีปัญญามากๆ ก็จืดสนิท เพราะจะทำอะไรก็ใช้แต่เหตุผล
รักของฉันถ้าจะให้สมดุลก็คือ การพร้อมที่จะปล่อยวาง
การปล่อยวางนั้น ไม่ได้หมายถึง ความเย็นชา
ฉันเชื่อว่าการที่เราไม่ได้ทำร้ายใคร
การที่เราไม่ได้เบียดเบียนใคร
ถือเป็นการแสดงความรักในรูปแบบหนึ่งแล้ว
ฉันได้ประเมิณค่าของตัวฉันเองแล้วพบว่า
สิ่งที่ฉันได้กระทำอยู่ตอนนี้ ทำให้ฉันรู้สึกด้อยค่าลงไปมาก
ฉันแค่อยากจะเป็นคน คนนึงที่อย่างน้อยก็มีความสามารถในการเลือก
จำแนกแยกแยะบ้างว่าฉันควรมีท่าทีอย่างไร ถ้าเจอกับใคร
ถ้าได้แต่เอาหัวใจนำทางไป ก็รังแต่จะตาบอด มองวัตถุเพียงด้านเดียว
ผู้หญิงที่ยอมให้หัวใจนำทางเพียงอย่างเดียว
จึงเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารมาก......
อะไรก็ตามที่ได้มาง่ายๆ เขาก็จะรู้สึกว่ามันเป็นของไม่มีค่า
เพราะฉะนั้นได้มาง่าย ก็เสียไปง่าย ไม่แคร์ ไม่รู้คุณค่า
การที่เราจะให้ใครมาเห็นคุณค่าของเรา
สิ่งที่สำคัญที่สุดเราต้องเห็นคุณค่าของตัวเองด้วย
ถ้าเราเองไม่เห็นคุณค่าตัวเองเลยก็แน่นอนที่สุด
ที่จะถูกคนอื่นเขาหลอกใช้......เขาจะมองว่า
เราเป็นแค่เครื่องมือให้เขาเล่นสนุกก็เท่านั้นเอง
1月25日 โดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดาย......เราสามารถมีความสุขโดยไม่ขึ้นต่อคนอื่นได้ มันทำให้เราเป็นตัวของตัวเองได้ทั้งทางปัญญา ทางบุคลิกภาพ และทางกายภาพ
"ตัวอยุ่ไหน ใจอยู่นั่น" เมื่อตัวกับใจของเราอยู่ด้วยกันด้วยความรู้ตัวทั่วพร้อม เราจะไม่ถูกความคิดพาฟุ้งไปในอดีต และอนาคต เราจะเต็มและตื่นอยู่ในปัจจุบันขณะเหมือนกับดอกไม้ที่ผลิบาน มีสีกลิ่นน้ำหวานสมบูรณ์พร้อมอยู่ในตัวเอง ไม่เรียกร้องอะไรจากใคร เพราะสิ่งทีควรเรียกร้องนั้นมันเต็มอยู่แล้วในใจเรา คนที่เต็มและตื่นจึงไม่เหงา คนที่รอว่ากว่าจะมีความสุข ต้องมีคนอื่นช่วยให้เรามีความสุข เช่น ให้เขาโทรมาหา หรือเปนเพื่อนคุย อันนี้เป็นความสุขที่ขึ้นต่อคนอื่น แต่ถ้าเราเจริญสติแล้วอยู่กับตัวเองได้ เราก็จะมีความสุขโดยที่ไม่ต้องขึ้นอยู่กับคนอื่น บางทีความสุขชนิดนี้มากกว่าความสุขที่เราเคยได้รับจากการที่คนอื่นหยิบยื่นมห้อย่างไม่มีทางเปรียบเทียบได้เลย เพราะเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง อยู่ด้วยตัวเอง แล้วก็อยู่ภายใต้ลมหายใจอย่างมีความสุข โดยพึ่งคนอื่นน้อยลง แต่การพึ่งคนอื่นน้อยลงไม่ได้หมายความว่าเราเป็นคนเย็นชา คนที่เจริญสตินั้น ควรเป็นคนที่มีชีวิตชีวามากกว่า ทำงานอะไรก็ปราณีต บริหารอารมณ์ก็ดีด้วย ความรักเป็นเหมือนดอกกุหลาบมีกลิ่น มีสี มีหนาม ทำให้เราเจ็บได้และทำให้เราสุขได้ แต่รวมกันแล้วดอกกุหลาบก็ยังเป็นสิ่งสวยงามอยู่ดี เพราะดอกไม้คือสิ่งที่สวยงาม ความรักก็เช่นเดวกัน ถ้าเรารู้ว่ากุหลาบเป็นธรรมดาที่จะต้องมีหนาม ปัญหาคงไม่ใช่อยู่ที่ทำอย่างไรกุหลาบจะไม่มีหนาม แต่อยู่ที่จะจับกุหลาบอย่างไรไม่ให้ถูกหนามตำมากกว่า......เราควรจะเข้าใจความเป็นไปของโลกว่า ถ้าเรา"ยอมรัก" ก็ต้องพร้อมที่จะ "ยอมรับ" ถ้าคิดจะทำแล้วก็ต้องยอมรับในสิ่งที่จะเกิดขึ้น โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน ถึงทำก็ไม่ได้การันตีว่าเราจะต้องเสียใจ หรือสมหวัง โลกนี้อะไรๆก็ไม่แน่นอน ถ้าไม่ทำเราอาจจะเสียใจภายหลังที่ไม่ได้ทำ ต้องเรียนรู้ที่จะเลือกกันไป แต่อย่าลืมว่าเส้นทางของการเรียนรู้ บางคนเลือกแต่จะไม่ยอมเจ็บ ไม่ยอมผิด คนที่คิดอย่างนี้ก็ในที่สุดจะไปพยกับชีวิตที่ไม่สมบูรณ์ เพราะฉะนั้น ในเส้นทางของการเลือกนั้นก็ล้มลุกคลุกคลานกันไปบ้าง ให้ถือว่าเปนสิ่งธรรมดา คนที่เคย "ล้ม" มันถึงจะรู้ว่าจะ "ลุก" ได้อย่างไร บางครั้งในระหว่างเส้นทางของการเลือก มันล้มหรือมันเจ็บ อย่าทำร้ายใคร อย่าทำร้ายตัวเอง และอย่าทำร้ายคนอื่น ขอให้คิดว่าเรากำลังอยู่บนขั้นตอนของกระบวนการวิวัฒนาการของชีวิต
ความรักนั้นสำคัญไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย ว่าเราจะได้เป็นเจ้าของใครหรือไม่ แต่อยู่ที่ระหว่างทางนั้นๆ เราได้เรียนรู้ที่จะจัดการกับความรักได้อย่างถูกวิธี และให้อิสระกับมัน รู้จักที่จะปล่อยวาง มากกว่าการครอบครอง 1月24日 ปีใหม่ ใหม่......ตั้งนานแล้วที่ไม่ได้เข้ามาเขียนที่นี่ซะที เพิ่งจะได้มาเขียนเนี่ย หายจากวงการไปนาน ปีใหม่แล้ว......ตั้งปณิธาณไว้ให้ตัวเองประมาณ 20 ข้อได ปีใหม่ ก็ควรจะปรับปรุงตัวปรับปรุงใจใหม่ในทุกๆเรื่อง ถึงจะยังไม่ดีพอ แต่ก็อย่างน้อยก็ยังดีขึ้น รู้ว่าข้อเสียของตัวเองคืออะไร และยินดีที่จะยอมรับและพัฒนาตน เริ่มต้นปีใหม่....ก็สดใสตั้งแต่ต้นปี......เรื่องอะไรที่เปนอดีตที่ผ่านไปแล้ว ก็ให้มันผ่านไป ปีใหม่ ก็ต้องมีอะไรใหม่เข้ามาในชีวิต......อะไรที่ผ่านมาก็ขอถือเปนประสบการณ์ ทั้งเรื่องดี และเรื่องไม่ดี มันสอนเราได้หมด .......ปีที่ผ่านมา หลังจากได้มีการทบทวนแล้ว เนื่องจากได้มีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น........มีเวลาคิด ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา ปกติแล้วชีวิตจะอยู่กับความเร่งรีบ ทำให้คนเราไม่ได้มีเวลาทบทวนเรื่องราวของตัวเองมากเท่าไหร่
เพราะมัวแต่เอาใจไปฝักใฝ่กับคนอื่น และสิ่งรอบๆตัว......
ปีใหม่นี้จึงอยากได้มีโอกาสทบทวนตัวเองอยู่เรื่อยๆ ว่าเราทำอะไรลงไปบ้าง เมื่อทำในสิ่งที่ผิดพลาดไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม สิ่งเหล่านั้นได้รับการแก้ไขแล้วหรือยัง จะโฟกัสกับการกระทำของตัวเองมากขึ้น จะมองตัวเอง.....จะมองตามความเปนจริง.....ทุกอย่างๆที่เกิดขึ้นล้วนเปนผลมาจากความคิดและการกระทำของตัวเองทั้งนั้น ทำดีก็ได้ดี ทำชั่วก็ได้ชั่ว......ปีใหม่นี้ อยากจะทำดีให้มากกว่าแต่ก่อน ถึงแม้จะมีกิเลสอยู่เยอะ แต่ก็จะพยายามตัดกิเลสให้ได้มากที่สุด......เพื่อไม่ให้เกิดทุกข์มากนัก
ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีการเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน อันนี้จริงมากๆ ฉันก็เปนคนหนึ่งที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่กระนั้นแล้ว ก็ยังทำใจยอมรับการเปลี่ยนแปลงบ่อยๆ นั้นไม่ดีพอ ยังมีทุกข์ โกรธ น้อยใจ เสียใจอยู่.......ถ้าเรามองโลกตามความเป็นจริง มีสติรู้อยู่ตลอดเวลา เราจะไม่ทุกข์ กับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะเรารู้อยู่แล้ว ว่ามันเป็นเช่นนั้นเอง.........แล้วสิ่งนั้นก็จะผ่านไปเหมือนกับที่ผ่านมา ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว......ตั้งแต่กลับมาเมืองไทย ฉันได้มีโอกาสอ่านหนังสือหลายเล่มและหนังสือเหล่านั้นก็เป็นหนังสือธรรมมะประยุกต์ ซึ่งไม่เหมือนหนังสือธรรมมะสมัยก่อน อ่านเท่าไรก็ไม่เบื่อ.......ทำให้อยากอ่านอยู่เรื่อยๆด้วยซ้ำ จึงรู้สึกเหมือนเป็นการขัดเกลาจิตใจ เพิ่มคุณค่า ความหมาย ความมั่นใจให้กับตัวเองไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อใครทำอะไรให้เสียใจ โกรธ จิตตก ก็ยังมีกิเลสที่มาบังตา ให้เราเสียสติไปอยู่บ้าง แต่ก็ต้องภูมิใจว่าเมื่อล้มแล้วก็ลุกขึ้นมายืนได้เร็วกว่าเมื่อก่อน......เนื่องจากมีสติ มองโลกตามความเปนจริงมากขึ้น เมื่อมีอาการจิตตก ก็จะรู้ว่าตัวเองจิตตก และมองตนเองว่ากำลังจิตตก ถ้ายังตัดอาการนั้นไม่ได้ ขอแค่ให้มีสติรู้ว่าตัวเองกำลังจิตตก และเฝ้ามองดูมันอยู่อย่างนั้นด้วยใจที่เปนกลาง อย่าให้มันมากระทบจิตใจเรามากนัก ก็คงจะดีแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อเร็วๆนี้ก็ยังทำเรื่องที่ไม่ดีอยู่ ถึงแม้ว่าเราจะทำบุญทำทานแค่ไหน เพื่อให้กรรมที่เคยล่วงเกินผู้อื่นนั้นได้เบาบางลงไป.....แต่การที่เรายังละกิเลส ยังไม่ได้ถือศีลก็ถือว่ายังสละความชั่วไม่ได้อยู่ดี
การถือศีลก็คือการละเว้นความชั่ว ชั่วที่เกิดจากการกระทำ วาจา และใจ........ที่เรายังละความชั่วไม่ได้นั้นเกิดจากมีนิวรณ์ 5 ซึ่งทำให้เรารักษาศีลไม่ได้ ฉันยังสับสน กังวล ลังเล ชีวิตก็ยังสับสนอยู่กับเรื่องเดิมๆ เป็นเรื่องเดียว....ที่ยังไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองได้เดินถูกทางเลย ผิดตลอด แต่ในเมื่อคนเราตัดสินใจทำอะไรลงไปแล้ว ก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา.....ทำอะไรย่อมได้อย่างนั้น ฉันก็รอแต่ว่าเมื่อไหร่......ฉันจะหลุดพ้นกับเรื่องเดิมๆ เสียที แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น.....ก็ขึ้นอยู่กับตัวเองว่าจะเริ่มเมื่อไหร่ ถ้ายังไม่เริ่ม ก็ไม่มีประโยชน์ในสิ่งที่คิดได้
อย่างไรก็ดี....ปีใหม่นี้ จะเป็นคนเข้มแข็งขึ้นในทุกๆด้าน จะเปนคนดีขึ้น และมีการปรับปรุงตัวตลอดเวลา จะหาโอกาสทบทวนตัวเอง มากกว่าที่จะวิจารณ์คนอื่น ประสบการณืที่ผ่านมาได้สอนอะไรเราเยอะ ทำให้เรามีมุมมองที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น.......ยอมรับข้อแตกต่างของคนอื่นได้มากขึ้น หวังว่าปีใหม่นี้ จะมีอะไรใหม่.....และมีแต่สิ่งดีๆที่จะเข้ามาในชีวิต หรือถึงแม้จะมีสิ่งที่ไม่ดีผ่านเข้ามา ก็จะถือว่าเป็นครู เสมือนวัคซีนที่จะฉีดหัวใจให้เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น หัวใจยิ่งใช้ ยิ่งแข็งแกร่ง อุปสรรคยิ่งเจอ ยิ่งทำให้เราต่อสู้ในวิธีที่ฉลาดมากขึ้น.......
ซีเรียสไปป่าววะ......อ่านแล้วเคียดป่าวอ้ะ......อ่ะเอาเพลงไปฟังกัน
ปีใหม่ใหม่......โรส ศิรินทิพย์
เดินตามถนนผู้คนมากมายไม่มีรอยยิ้ม
หลายคนก็ดูเหน็ดเหนื่อย แต่กลับไม่เป็นตามใจที่ต้องการ เราเองก็น้อยใจกับชะตาตัวเองแบบนั้น เฝ้าถามตัวเองตลอด เมื่อไหร่จะดีเหมือนคนทั่วไป อย่าท้อกันเลย หาทางใหม่ๆ ไม่ว่าปีนี้หรือว่าปีไหนต้องดีกว่าเดิม หากเราล้มจงยืน เรี่ยวแรงยังมี อย่าเก็บไปคิดแล้วไม่ต้องใส่ใจ ให้เป็นปีสุดท้าย จะไม่ยอมให้เรื่องเลวร้ายทุกทีที่เจอซ้ำๆ ฃตอกย้ำข้างในหัวใจ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เช้า ตื่นขึ้นมามองที่ปลายฟ้าแล้วค่อยลองเดินอีกครั้ง ชีวิตยังมีความหวังในปีใหม่ๆ เราเองก็เหงาใจจากกันคนที่มีเจ้าของ หัวใจเคยมีคนจองแต่มาวันนี้ไม่มีแม้ใคร เราเคยอิจฉาคนที่จูงมือเดินกันแบบนั้น ยิ่งเห็นก็ยิ่งโดดเดี่ยว ไม่มีใครเหลียวมามองฉันเลย เรื่องราวผ่านมา ข้ามปีต่อไป ยังมีสิ่งใหม่ที่ยังรอเราอยู่ตรงนั้น 12月21日 ขอบใจนะ....
ขอบใจนะ.......
ข้อความที่เธอเคยส่ง อะไรที่ทำให้ชั้น แสดงถึงความเป็นห่วงและสนใจ เพิ่งรู้ว่ามันลำบาก ไม่เป็นตัวเธอใช่มั้ย เหนื่อยมั้ยต้องทำอะไรแบบนี้ อย่ายื้อให้เหนื่อยใจ หากเธอไม่เป็นตัวเอง อย่าฝืนให้ทนต่อไปอีกเลย เพื่อให้เรารักกัน ขอบใจนะ...ครั้งนึงเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง ขอบใจนะชั้นรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว
อย่างน้อยครั้งนึงที่พยายามทุ่มเท อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากมาย อย่าโทษว่าตัวเธอผิด อย่าคิดว่าเป็นเรื่องร้าย อย่ากลัวถ้าเธอจะปล่อยมือชั้นไป กลับไปเป็นเธอคนเก่า เก็บความทรงจำนี้ไว้ ได้มั้ยชั้นขอให้เป็นอย่างนั้น อย่ายื้อให้เหนื่อยใจ หากเธอไม่เป็นตัวเอง อย่าฝืนให้ทนต่อไปอีกเลย เพื่อให้เรารักกัน ขอบใจนะ ที่ครั้งนึงเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง ขอบใจนะชั้นรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว อย่างน้อยครั้งนึงที่พยายามทุ่มเท อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากมาย |
|
|
