ทะเลสีดำ ไม่มีแสงไฟ
มองไม่เห็นทาง... เธอกลัวหรือไม่

"ได้ยินเสียงเธอ จะกลัวอะไร
จับมือฉันไว้ ฉันก็อบอุ่นหัวใจ"

เธออาจเหน็บหนาวทุกคราวที่เจอะคลื่นลม
"ก็ห่มใจฉันด้วยความอบอุ่นของเธอ"
อาจมองไม่เห็นเส้นของขอบฟ้าไกล
"ยังมีแสงดวงดาวจะคอยนำทางให้เราก้าวไป"

เธอแน่ใจ...
"ฉันแน่ใจ"

ทะเลสีดำ
"ไม่นานก็เช้า"
ค่ำคืนเหน็บหนาว
"จับมือฉันไว้"
ทะเลสีดำ
"ไม่ต้องหวั่นไหว"
จะทำเช่นไร...
"กอดฉันไว้...เธอ"


ทะเลสีดำ ทำให้ฉันกลัว
อาจทำให้เธอ นั้นต้องลำบาก

 

เห้อ.....ช่วงนี้เปนอะรัยกันนะ เห็นมีแต่คนมีเรื่อง

ช่วงนี้เราเองก็ไม่รู้เปนรัย รำคานตัวเองจิง ว้าวุ่น วุ่นวายอยู่ด้าย

สับสน วกวนไปหมด.....หวิวหวิว ตาลาย คล้ายจะเปนลม

ไม่รู้วันๆ คิดอะไรมั่ง คิดเต็มไปหมด คิดนู่นคิดนี่ หัวสมองคนเรานี่มันวุ่นวายจิง

ทำไม มันถึงได้คิดอะไรมากมาย วกวนขนาดนี้นะ ว้าวุ่นไปหมด

วุ่น วุ่น วาย วาย จนนอนไม่หลับ ถึงหลับก็หลับไม่สนิท

ไม่รู้คิดไรนักหนา ไม่สับสนนะ แต่วกวน คิดวนอยู่ที่เดิม อยู่ที่เดิม

รุ้ตัวว่าคิดเรื่องอะรัย แต่ก็แก้ตัวเองให้เลิกคิดไม่ได้ซะที

มันเหมือนกับว่ามันกังวล แล้วมันก็กังวล และก็รู้ว่าเรื่องที่กังวลมันไม่มีทางที่จะแก้ได้

ก็น่าจะเลิกคิดได้แล้ว ทำใจได้แล้ว......แต่ก็เลิกคิดไม่ได้ซักที

ก้อยังวน วน วน แล้วก็ วน อยู่ที่เดิม......ว้าวุ่นจัย จิตจัยงุ่นง่าน จุ้นจ้าน

ไม่รุ้จะทำยังไงดี...ไม่รู้จะแก้ปันหายังไงดี ไม่รู้จะพูดยังไงดี

เพราะรู้ว่าพูดไปก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ไม่มีประโยชน์

รู้แต่ว่าทุกวันนี้ อยู่คนเดียว ใช้ชีวิตคนเดียว อยู่คนเดียวจนเหงา เหงามันจนชิน

แต่เรื่องที่คิด ที่วุ่นวายอยู่ในใจ ไม่ใช่เรื่องเหงา แต่เปนเรื่องอื่น

ทำไมคนเราต้องกังวลถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึงด้วยนะ

เพราะคนเราถูกทำให้เคยชินด้วยการวางแผนและคิดถึงอนาคตหรือปล่านะ.....

หรือว่าชั้นเปนคนชอบวางแผน ไม่ใช่เจ้าเลห์นะ

แต่เปนคนชอบวางแผน วางอนาคตไว้สำหรับตัวเอง....

แม้กระทั่งในแต่ละวัน ก็ต้องวางแผน ว่าต้องทำอะไรก่อนหลัง

และต้องทำให้ได้ตามแผนที่วางไว้ ยิ่งโตขึ้น จะทำอะไรก็ต้องคิดเยอะๆ

นึกถึงอนาคตตลอดเวลา คิดไกลๆ ก่อนจะทำอะไร

ถ้าผิดแผนจะหงุดหงิดมาก....ถ้าทำอะไรที่ไม่ได้วางแผน

หรือว่าแผนนั้นต้องขึ้นอยู่กับคนอื่น จะไม่ชอบเลย จะรู้สึกเหมือน.......

ไม่ปลอดภัย ไม่ใช่กลัวคัยทำร้ายนะ แต่ไม่ปลอดภัยในที่นี้ไม่ถึง

มันต้องขึ้นอยู่กับคนอื่น ทำให้เราไม่รู้ว่าเราต้องเดินไปทางไหน

และเมื่อเราไม่รู้ว่าเราจะต้องเดินไปทางไหน

ก็เหมือนเราเดินโดยไม่มีแผนที่ อาจทำให้เราเดินหลงได้ง่ายๆ

เสียเวลา......หลงทางเสียเวลา และถ้าเราเสียเวลา เราก็ต้องมาหงุดหงิดกับตัวเองอีก

ว่าทำอะไรไม่วางแผน ต้องคอยขึ้นอยู่กับคนอื่น.....ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

คนเราทุกคนย่อมมีเป้าหมายในชีวิตเปนของตัวเอง.....

ซึ่งมันก็น่าจะเข้าจัยได้ถ้าแต่ละคนจะเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง

โดยไม่ขึ้นอยุ่กับคนอื่น เห้อ......ไม่รู้ตอนนี้อะไรอยู่ในหัวมั่ง รู้แต่ว่ามันเยอะไปหมด

มันเลยทำให้รู้สึกหวิว หวิว ว้าวุ่น งุ่นง่านไปหมด.......แก้ยังไงดีนะ.....เห้อ.......-_-"