| pawena 的个人资料.｡.:*･●•۰•●PinggYDiaZ●•۰...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
5月28日 อะไรในใจไม่ได้เขียนนาน.....หรือถ้าเขียนก็จะเขียนเปนเพลงระบายความในใจ
บางทีก็อึดอัด วันนี้ขอเขียนอะไรในใจหน่อย อึดอัดมานานแล้ว ไม่ได้ระบาย ไม่รู้สิ ว่าตอนนี้ในใจลำบากอะไร แต่รู้ว่าลำบากใจอยู่ หลายเรื่องเลยแหล่ะ จะด้วยอาจเปนไปได้ที่ว่า บางทีต้องทำอะไรอย่างที่ไม่อยากทำ ฝืนทำ หรือแม้ไม่ใชการกระทำก็ฝืนใจ ฝืนตัวเองเรื่องความรู้สึกนึกคิด อะไรทำนองนั้น อ่านหนังสือธรรมะ มาก็หลายเล่ม ถึงเวลาต้องหยิบเอามาใช้ ทำไม่ค่อยได้ทุกที อ่นเสียจน บางทีคิดว่าการที่เราคิดมากไปก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองกลายเปนคนบ้า ฟุ้งซ่าน เลยพยามกดความรู้สึกและความคิด และการแสดงออกต่อคนภายนอก กดมันเอาไว้ ไม่ให้มันออกมาให้ใครเห็น ขังมันเอาไว้ แต่ในใจกลับหาความสงบมิได้เลย แม้กระทั่งเพื่อนก็ไม่ได้ระบายอะไรออกไปเท่าไหร่นัก เพราะเคยอ่านบทคำสอนเรื่องสอนคนขี้บ่น แล้วท่านพูดไว้เกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า
"ปกติคนเราชอบทำเรื่องเล็กให้เปนเรื่องใหญ่ อะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็เกิดอารมณ์ แล้วกิเลสก็ปรุงแต่งไป ยิ่งพูดกับเพื่อนๆ ในเรื่องที่เราไม่พอใจ ใครทำอะไรให้เราไม่พอใจเราก็พูดไปเรื่อยๆ ปัญหาก็ใหญ่ขึ้นๆ เราต้องหัดทำอะไรตรงข้ามกับความรู้สึก คือตัณหา ฝืนความรู้สึกให้ได้ ใครทำอะไรได้อย่างนั้น"
ทำให้เราตระหนักตลอดเวลา ว่าเราไม่ควรหยิบเรื่องทีเราไม่พอใจมาพูดตอกย้ำมากนัก อะไรที่กดเอาไว้ได้ พยามจะลืมมันไปให้ได้ ก็ลืมซะ ละเสีย คิดไว้ว่าไม่ดีขึ้นวันนี้ อาจจะดีขึ้นวันนหน้า พยามเขาทุกวันก็ลืมไปเอง แต่จนถึงทุกวันนี้ มีความรู้สึกเหมือนกับว่า ยังไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้น ยังทำไม่ได้ที่จะรับอะไรได้ง่ายดายเวลาที่ใครทำให้เราไม่พอใจ เราวางเฉยต่อหน้าเค้าได้ แต่พออยู่กับตัวเอง กลับฟุ้งซ่าน แล้วก็คิดว่าทำไมเราถึงต้องมาทนอะไรแบบนี้ด้วย ทำไมเราต้องมารับอะไรแบบนี้ด้วย การที่เรากดมันเอาไว้ก็มีข้อดีอย่างนึง คือ ทำให้เราชินไปเองกับสิ่งที่เกิดขึ้น หรืออารมณ์แบบนั้นๆ แต่เมื่อกลับมาคิดอีกที เมื่อเราชินแล้ว ปล่อยวางได้แล้ว ความรู้สึกรัก ห่วง กังวล (เรียกได้ว่า กิเลส ตัณหา) นั้นก็น้อยลงไปด้วย มีผลกับคนที่รักเราอีก ตอนนี้ยังมีความรู้สึก ห่วง กังวลกับอะไรอีกหลายๆ เรื่อง แต่ก็แสดงออกมากไม่ได้ พอแสดงออกไปก็หาว่าไม่เข้าใจชีวิต ไม่ใจโลก ไม่เข้าใจชั้น ไม่เข้าใจเธอ เหมือนกับแสดงออกในสิ่งที่คิดไม่ได้ว่างั้นเถอะ เลยทำให้อึดอัด ต้องทำเปนเหมือนประหนึ่งว่าเข้าใจโลก เข้าใจเธอ ชั้นรับได้ ไม่เปนไร ตลอดเวลา หรือว่ามันเปนขั้นแรกของการทำใจให้สงบ การที่เราระงับวาจาและการกระทำให้สงบได้แล้ว ยังไม่ถืว่าสงบจริง แต่ก็สงบได้ระดับนึง หลังจากนั้นให้กลับมามองที่ใจ พยายามให้จิตสงบด้วยปิ๊งยังไม่ถึงขั้นนั้น ทุกวันนี้ทำใด้แค่การกระทำและวาจา แต่ทางใจยังคงฟุ้งซ่านอยู่ ไม่รู้ว่าดีกับ relationship มั้ย รู้เพียงแต่ว่า เมื่อเค้ามาทำให้เราคิดมาก หรือต้องไม่พอใจกับสิ่งใดที่เค้าทำ เราต้องทำให้เราสงบมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนใจจะสงบหรือไม่นั้นเอาไว้ทีหลัง ไว้อยู่กับตัวเองค่อยคิดอีกที ระงับอีกที ต้องรับฟังด้วยใจที่ปกติ หัดทำอะไรตรงข้ามกับความรู้สึก ฝืนมันให้ได้ เขาทำอะไรให้ไม่ถูกใจก็ต้อง "ดัด"....จริต ฝืนทำดู คือการทวนกระแส ทวนกิเลส ตัณหา ความรู้สึกนึกคิดของเรา ซักวันนึง เราจะรู้สึก ตอบรับกับอะไรที่เค้าทำให้เราต้องไม่พอใจได้ เมื่อถึงวันนั้นก็จะหมดความรู้สึก หมดกิเลส หมดตัณหา (อาจถึงขั้นรู้สึกว่าหมดรักแล้วเลยก็ได้) คือปลง ไปไหนก็ไปเหอะ ไรเงี้ย อยากทำอะไรก็ทำ
ทุกวันนี้ บอกได้คำเดียวว่าลำบากใจ ไม่รู้ทำไม แต่มันรู้สึกตลอดเวลา และยังหาทางแก้ไขอยู่ คาดว่าอีกไม่นานต้องทำได้แน่ เปนกำลังใจให้ตัวเองต่อไป........ใครที่กำลังสู้กับใจตัวเองอยู่ก็ ขอให้สำเร็จไว ชนะใจตัวเองมันยาก แต่ถ้าทำได้ก็จะดีมาก วันนี้ระบายแค่นี้ก่อน พอเปนกระสัย ไม่ให้ตัวเองบ้าไปมากกว่านี้ 5月23日 Stupid Person.....คนไม่ฉลาด
ในบางครั้งฉันถามตัวเอง
นี่เราเป็นบ้าไปหรือป่าว ที่คิดที่หวังที่รักเทอเหมือนเดิม ฉันยังทำไปเหมือนว่าไม่เข้าใจทุกสิ่ง ยังทิ้งความหวังให้ค้างในหัวใจ และสุดท้ายก้อลงเอยแบบเดิมๆ คือต้องเหลือตัวคนเดียวอย่างนี้ ได้เกิดมารักเทอได้ทุ่มเททุกอย่าง หนึ่งชีวิตนี้ก้อมีค่า
ถ้ารักใครถึงที่สุด สุดชีวิตมันโง่ไปใช่มั้ย ได้เกิดมาครั้งเดียวจะขอทำทุกอย่าง ต่อให้เทอไม่เห็นคุณค่า อาจเหมือนคนไม่ฉลาด ก็ยอมรับ มันโง่ตั่งแต่รักเทอหมดใจ เมื่อได้รู้ว่าเทอไม่แคร์แม้จะทำเพื่อเทอทุกสิ่ง เทอนั้นไม่คิดไม่เห็นจะสนใจ และเหมือนคนงมงายเหมือนฉันไม่เข้าใจทุกอย่าง ยังคิดตามหาความรักที่สวนทาง และสุดท้ายก้อลงเอยแบบเดิมๆ คือต้องเหลือตัวคนเดียวอย่างนี้ ได้เกิดมาครั้งเดียวจะขอทำทุกอย่าง ต่อให้เทอไม่เห็นคุณค่า อาจเหมือนคนไม่ฉลาด แต่ยอมรับ ว่ามันรัก และยอมรับ มันโง่ตั่งแต่รักเทอหมดใจ 5月22日 Love & Trust"When you put your trust in someone it means that you expect them to do what they say they will do!"
TRUST – Acceptance of something as true or reliable without being able to verify it.
To rely on someone to do something or permit someone to use something in the proper way; to confide something to a person’s responsible care.
When trust is betrayed, it hurts deep. It could be something as simple as relying on someone to be a friend who turns out not to be. In life, we spend a lot of time confiding ourselves to someone else’s “responsible care”. Often that confidence is betrayed because the other person has to serve their own needs. Unfortunately, it’s usually at your expense. It’s hard to swallow that kind of pain, depending on the circumstances. We all have different levels of trust which stem back to our childhood’s. Our childhood is always the backdrop for our trust issues. It’s in those experiences. The dramas and heartaches of our lives that have us out in this world playing emotional mental games with one another. Further perpetuating our own trust issues. “When you put your trust in someone it means that you expect them to do what they say they will do, which is usually something that you should be doing for yourself. Trusting in someone usually means that there is something they have that you believe you need, or something you have that you believe they can take away to cause you harm. You place your reliance on words or “promised” action”.
When the truth reveals itself, and trust me, it always does. You become disillusioned. Trust is a precious emotion. There are so many games being played with people’s trust.
Perhaps if we learn how to trust ourselves, we will be in a better position to trust others.
Love cannot lie where there is no Trust. 5月20日 ตอบได้ไหม......เธอบอกไม่ได้ตั้งใจ กับการกระทำของเธอ
เป็นแค่ความพลั้งเผลอของเธอกับเขา
ไม่ได้คิดจะรักเขาเลย แต่มันพลั้งไปเพราะความเหงา อยากให้ฉันยกโทษและพร้อมเข้าใจ
ถ้าอย่างนั้น ฉันก็อยากถามเธอ ถ้าฉันจะเผลอ เหมือนกับเธอได้ไหม
หากจะมีสักวัน ที่ฉันปันใจให้ใคร อยากจะรู้ เธอจะคิดยังไงกับฉัน
แค่นี้เธอตอบได้ไหม แค่นี้ไม่ยากใช่ไหม เงียบทำไม ไม่เห็นจะต้องคิดหนัก
เธอคิดในใจอย่างไร ในใจฉันก็คงเหมือนกัน นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันจะบอกเธอ
แค่พูดว่าเธอเสียใจแล้วได้อะไรขึ้นมา ใครเจ็บกว่าก็รู้ก็พอเข้าใจ
อยากให้ฉันกลับไปเหมือนเดิม แบบว่าเหมือนไม่มีอะไร พูดอย่างนี้มันง่ายเกินไปรึเปล่า
ถ้าอย่างนั้น ฉันก็อยากถามเธอ ถ้าฉันจะเผลอ เหมือนกับเธอได้ไหม
หากจะมีสักวัน ที่ฉันปันใจให้ใคร อยากจะรู้ เธอจะคิดยังไงกับฉัน
แค่นี้เธอตอบได้ไหม แค่นี้ไม่ยากใช่ไหม เงียบทำไม ไม่เห็นจะต้องคิดหนัก
เธอคิดในใจอย่างไร ในใจฉันก็คงเหมือนกัน นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันจะบอกเธอ
แค่นี้เธอตอบได้ไหม แค่นี้ไม่ยากใช่ไหม เงียบทำไม ไม่เห็นจะต้องคิดหนัก
เธอคิดในใจอย่างไร ในใจฉันก็คงเหมือนกัน นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันจะบอกเธอ
แค่นี้เธอตอบได้ไหม แค่นี้ไม่ยากใช่ไหม เงียบทำไม ไม่เห็นจะต้องคิดหนัก
เธอคิดในใจอย่างไร ในใจฉันก็คงเหมือนกัน นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันจะบอกเธอ คำตอบมันคืออะไร เธอรู้ดี 5月17日 รักนิรันดร์รักนิรันดร์ มองตาแล้วเข้าใจ ไม่ต้องเอ่ยคำ เดินเกี่ยวแขนกันไป ถ่ายทอดความรัก จนอย่าสนใจใคร ฉันอยู่ใกล้เธอ เปี่ยมด้วยความรักต่อเธอ ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์ ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์ คืสเปลี่ยแม้วันผ่านกาลเปลี่ยนปรวนแปร รักเรามั่นคงแน่มิเปลี่ยนแปรไป เราหล่อหลอมดวงใจ เป็นหนึ่งเดียวกัน คงจะไม่มีวันเหินห่างกันไกล เปี่ยมด้วยความรักต่อเธอ ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์ ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นอยู่ตลอดกาล ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์
ใจส่งถึงใจเธอ มือจับกันไว้ มองตาแล้วเข้าใจ ไม่ต้องเอ่ยคำ 5月16日 เหนื่อยช่วงนี้เหนื่อยว่ะ .....ดีเปนพักๆ แล้วก็ต้องกลับมาเหนื่อยอีกละ
ไม่รู้ว่ตัวเองรู้สึกงัยตอนนี้ บางครั้งก็รู้สึกว่าตัวเองด้านชาไปหมดแล้ว
ไม่ได้เปนเพราะใคร รู้ไว้ว่าเพราะเธอ คงพูดอะไรมากไม่ได้
เพราะได้พูดไปหมดแล้ว.....จะเข้าจัยกันได้มากแค่ไหนก็แล้วแต่
แต่รู้ไว้เลยนะว่าตอนนี้.....เหนื่อยมาก เหนื่อยมากจิงๆ
5月13日 ระยะห่าง ความรัก กับความเข้าใจไม่ได้เขียนซะนาน แต่วันนี้อยากระบาย เด๋วนี้รู้สึกไม่ดีอะไร ไม่ค่อยได้พูดกับใคร จนบางครั้งมีความรู้สึกเหมือนตัวเองเก็บกด แต่ก็มัความรู้สึกเหมือนกับว่า ไม่ได้อยากเล่าอะไรให้มครฟังมาก กัวรบกวนเค้า รู้สึกเรื่องมันไร้สาระ หรือบางทีแม้กระทั่งกับคนใกล้ชิดก็ยังเกรงใจไม่อยากพูดอะไรมาก กัวว่าจะไม่อยากฟัง ทะเลาะกัน หรือไม่ก็ทำให้อึดอัดลำบากใจกันไปปล่าวๆ แต่วันนี้ทนไม่ไหวแล้วจิงๆ คงต้องระบายกันในนี้เพื่อปลดปล่อยความรู้สึกข้างในมั่ง ช่วงนี้ดูเข้มแข็ง แข็งแรง เข้าใจโลก จิงๆ แล้วก็เป็นอย่างนั้น แต่บางทีก็เหนื่อย รู้สึกเหมือนต้องพยายามเข้าใจอะไรบางอย่าง ที่ไม่ค่อยอยากจะเข้าใจ แต่ก็ต้องจำใจเข้าใจ เข้าใจกูหรือป่าววะ
มีความรู้สึกเหมือนกับว่าตอนนี้เป็นคนตายด้าน ถามว่าร้องไห้มั้ย บางทีก็ร้องนะ แต่ถามว่าวนเวียน คร่ำครวนเหมือนเมื่อก่อนมั้ย ก็ไม่แล้ว เหมือนตัวเองโตขึ้น ไม่รู้ว่าการเติบโตของคนเราเหมือนเปนตัวแปรหลักให้กับการมีศักดิ์ศรีที่มากขึ้นหรือป่าว ทำไรก็คิดมากไปหมด ไม่เหมือนตอนเด็กๆ จะชอบใคร จะรักใครก็พูดไปตรงๆ ไม่คิดถึงปัจจัยใดๆๆ มากเท่าไหร่ แต่พอเมื่อโตขึ้น จะคบใครซักคน ดูร้อยแปดพันอย่าง แล้วเมื่อคบกัน กระทบกระทั่งกัน ถามว่าง้อกันเหมือนเด็กๆๆมั้ย ก็ไม่ กลับมีกำแพงที่กั้นระหว่างความสัมพันธ์ ศักศรีที่มีก็ค้ำคอ จนบางทีถึงกับทำให้แตกหักกันไปเลย นึกย้อนไปตอนเป็นเด็ก ไม่เคยจะโกดใครนาน บางทีลืมไปเลยด้วนซ้ำว่าโกดกันด้วยหรอ แต่พอโตขึ้นอะไรๆ หลยอย่างทำให้ผู้ใหย่บางคนคิดว่า มีทางเลือกเยอะ ไม่จำเป็นต้องทนกับอะไรทั้งสิ้น เมื่อเกิดปันหาก็ไม่เคยหันหน้าคุยกัน ชั้นจะเป็นอย่างโน้น เทอจะทำอย่างนี้แล้วใครจะทำไม รอให้อีกฝ่ายมาเข้าใจก่อนเสมอ คิดถึงแม้แระทั่งว่า ชั้นกำลังเสียปรียบในความรักอยู่หรือป่าวนะ หายากมากที่ใครซักคนจะรักคนคนนึงแบบไม่มีเงื่อนไข เมื่อเกิดข้อขัดแย้งขึ้นก็ได้แต่โทดกันไปมา ความผิดเค้าเท่าภูเขา ความผิดเราเท่าเส้นผม ข้าพเจ้าเองก็มีประสบการมามาก ไม่เคยเข้าใจซักทีว่าความรักคืออะไร แล้วควรจะต้องทำยังงัยถึงจะประคองให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เคยแล้วที่อยากจะคบใครให้นานที่สุด ถึงจะเข้ากันไม่ได้ ข้าพเจ้าก็อยากจะดันทุรังให้มันได้ แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้ แล้วถามหน่อยว่าเสียเวลาไปเพื่ออะไรกัน
แต่เมื่อคบใครซักคนแล้วไม่ทนในสิ่งที่รับไม่ได้ ก็ถูกหาว่าเป็นคนไม่รู้จักพอ ตั้งมาตรถานไว้สูง ไม่มีคัยดีไปซะหมดหรอก ว่าไปยอ่างนั้น แล้วอะไรคือจุดที่พอดีระหว่างคนสองคนล่ะ พร้อมั้ยที่จะรับข้อเสียของอีกฝ่าย แล้วแค่ไหนที่รับได้ ข้าพเจ้าไม่ได้บอกว่าตัวเองดีไปซะหมด เป็นคนที่มีข้อเสียเหมือนกัน เพราะชะนั้นอะไรที่รับไม่ค่อยได้ในตัวคนที่ข้าพเจ้ารัก ก็ยินดีจะทนและเข้าใจ แต่ถ้ามันมากเกินไป แล้วจะต้องทำอย่างไร หันมาคุยกันดีมั้ย แล้วถ้ามันเปนเรื่องเดิมที่เคยคุยกันมาแล้วล่ะ เค้าจะรำคานมั้ยที่จะต้องรับรู้อีก หรือว่าควรจะเงียบดีมั้ยให้เค้ารู้สึกได้เองว่าทำไมเราเงียบไป แล้วยิ่งถ้าคนสองคนนี้นห่างกันล่ะ เปนความสัมพันที่ไม่อาจสัมผัสและให้ความอบอุ่นทางกายได้ ความเข้าใจและความรักก็ควรจะเพิ่มเปนสองเท่า เพื่อให้ความมั่นใจกับอีกฝ่าย ถ้าต่างฝ่ายต่างฝ่ายต่างไม่มั่นจัยในกันและกันแล้วก็ยากที่จะสานความสัมพันนั้นต่อ ความรักหล่นหายไปตามกาลเวลา เมื่ออีกฝ่ายรู้สึกว่าอีกฝ่ายนั้นเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมด้วยการให้เหตุผลที่ว่า....ชั้นก็ต้องมีชีวิตของชั้นมั่งสิ.....ผมก็ต้องทำอะไรของผมมั่งสิ....ทำไมคุนถึงไม่เข้าจัย
ระยะห่างระหว่างคนสองคนมีผลกับความสัมพันมั้ยนะ ถึงจะรักกันก็เถอะ อยู่ใกล้กันแค่ไหน แต่ถ้าไม่เข้าจัยกันก็ทำให้ห่างกันอยู่ดี แต่ถ้ารักกัน แต่ต้องอยู่ห่างกัน แล้วก็ไม่เข้าจัยกันก็ยิ่งทำให้คนสองคนนั้นห่างกันเข้าไปอีก นอกจากต้องห่างกันทางกายแล้วใจก็ยังห่างออกไปอีกด้วย สรุปแล้วความรัก....เข้าจัยยาก.....แล้วระยะห่างก็แปรผันตาม ข้าพเจ้าเองต้องยอมรับว่าไม่เก่งนักในเรื่องแบบนี้ จนบางทีอยากจะปล่อยวางทุกอย่างแล้วอยู่คนเดว ไม่วุ่นวายกับใครเสียด้วยซ้ำ ถ้ากราฟของเราไม่หวั่นไหว ไม่รู้สึกกับสิ่งเร้าและสิ่งที่มากระทบก็คงจะดีกว่านี้ คงจะต้องฝึกฝนจิตใจกันอีกเยอะ
ขอบคุณ ระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล ขอบใจ เธอเหมือนกัน ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอที่ ฉันรักหมดหัวใจ วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าเพิ่งเข้าใจ ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ยังไม่รู้คุณค่าของสิ่งนั้น เหมือนอย่างตัวฉัน ที่เพิ่งรู้ว่าคืนวัน ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่ ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ 5月12日 กลางวันตื่น กลางคืนฝันเคยได้ลองค้นหา ผ่านเวลามาแล้วมากมาย แต่บางครั้งฉันยังหวั่นไหวตามคืนและวัน มีสิ่งเดียวที่รู้ เปลี่ยนแปลงไปไม่ง่ายอย่างนั้น คือความฝันที่มีในใจตลอดเวลา แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ เจอเรื่องราวทั้งหลาย ผ่านอะไรแต่เช้าจนเย็น ก็ไม่เห็นจะมีสิ่งใดมาแทนภาพเธอ ใจยังคอยนึกย้ำ จดจำเธอไว้ได้เสมอ อยู่ตรงไหนก็ยังมีเธอตลอดเวลา แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ แม้ตอนกลางวันที่ฉันตื่น หรือตอนกลางคืนที่ฉันหลับอยู่ ก็ยังรู้ตัวดีว่าฉันนั้นฝันถึงใคร แม้คนมากมายให้พบให้เจอ ฉันมีแต่เธอในหัวใจ จากวันนี้ไปจนเมื่อไรก็ยังรักเธอ จากวันนี้จนวันสุดท้ายก็ยังรักเธอ |
|
|
