| pawena 的个人资料.｡.:*･●•۰•●PinggYDiaZ●•۰...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
4月30日 ความเข้าใจ.....ความเข้าใจ.....ระหว่างความสัมพันธ์ของคนสองคน
ฝั่งของความเข้าใจ.....มักอยู่ไกลจากฝั่งของอารมณ์จนเกินไปเสมอ
น้ำในแม่น้ำไหลแรงเชี่ยว ความกราดเกรี้ยวของสายน้ำ
และความกว้างระหว่างฝั่ง.......
เป็นคู่ต่อสู้ที่คู่รักหลายคู่ ต้องน้อมโค้งศีรษะให้
ชัยชนะบนฝั่งของความเข้าใจ "เป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่"
จากฝั่งถึงฝั่ง คู่รักต้องข้ามหลายสิ่งหลายอย่าง ด้วยจิตใจที่เปิดกว้าง
"......รักในสิ่งที่รัก และรักในสิ่งที่ไม่รักด้วย......"
หากว่าสิ่งนั้นมันอยู่ในคนรักของเรา
ความรักเป็นทั้งเรือใหญ่ และเป็นฝีพายที่แข็งแรง
แต่น่าเสียดาย ที่คู่รักหลายคู่ก้าวลงไปหยัดร่างในเรือไม่ได้
อย่าฝันถึงชัยชนะที่ยิ่งใหญ่นั้นเลย
เพราะบนฟากฝั่งแห่งอารมณ์นั้น คู่รักยังทรงกายไว้ไม่อยู่
สองคนมักหยิบอารมณ์ขึ้นมาต่อสู้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าที่สุดแล้ว ไม่เคยมีผู้ชนะบนฝั่งนี้
คู่รักมักชอบ แสวงหาชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ แทนชัยชนะที่ยิ่งใหญ่นั้นเสมอ
เพราะคู่รักต้องเสียเวลาอยู่บนฝั่งของอารมณ์มากไป
ขณะที่มีบางคู่พยายามขึ้นไปโบกธงแห่งชัยชนะ อยู่บนฝั่งของความเข้าใจนั้นได้
คู่รักหลายคู่ยังต้องตัดพ้อรำพึงเสียดาย......
ว่าเพิ่งรู้ใจ....ในยามที่ไกลจากกัน.....
ไม่รู้ว่าอีกนานมั้ยชั้นถึงได้ไปถึงฟากฝั่งนั้น....
และต้องพบผ่านอุปสรรคอีกสักเท่าใด อีกไกลแค่ไหน
บางครั้งเหนื่อยและท้อว่าทำไมไม่ถึงซะที
กำลังก็เริ่มอ่อนแรงลงทุกที.......
ทิดดีแน่นมาก แต่ปะติบัดไม่ได้เรื่อง.....ตรอดดดด
แอบเซ็ง..........
สิ่งที่ชั้นเข้าใจ ณ ตอนนี้นั่นก็คือ......
ตอนแรกที่เราได้รู้จักและเลือกที่จะดูใจกะใครซักคน
เราเลือกเพราะเราคิดว่าเค้ามีส่วนที่ดีเยอะ....อะไรก็ดีไปหมด แรกๆๆ
แต่พอเวลาผ่านไป ต่างคนต่างก็เปนตัวของตัวเองมากขึ้น
ต่างคนก็เปลี่ยนไปตามวิถีที่ตัวเองคิดว่าควรจะเปน
หลังจากนั้นก็กลายเปนความไม่เข้าจัย....ว่าทำไมเปลี่ยน
เปลี่ยนคงเป็นเรื่องทำมะดา อยู่ที่ว่าจะเข้าใจรึป่าว
แล้วนั่นล่ะที่เปนเรื่องยาก.....อยู่ที่ว่าเมื่อเค้าเปลี่ยนแล้ว
มีส่วนที่เราไม่ชอบขึ้นมา เราจะจัดการกับมันยังงัย
เราจะรับได้มั้ย.....เราควรจะรักในสิ่งที่ดีและสิ่งที่ไม่ดีของเค้า
แต่แค่ไหนล่ะ.....แค่ไหนล่ะที่เปนขีดจำกัด....
ยากจัง.....หาคำตอบไม่ค่อยได้เลย
เหมือนจะประสบการเยอะ แต่ไม่เห็นได้เรื่องซักที
เห้อ.........ความเข้าใจ........
4月18日 fat fat fat fatForgod sake......I'm not that god damn fat, I'm a big bone!!!!
don't criticize me anymore.....
I'm not goddamn fat.....I'm a big bone!!! 4月1日 ถึงคนที่มีความรัก คนที่ถูกรัก หรือคนที่กะลังรักใครอ่ะแฮ่มๆ วันนี้เริ่มต้นซะหวาน ไม่รู้หวานหรือเส้า
ถึงคนที่มีความรัก หรือคนที่รักแล้วเส้าดีวะ
เออ เอาเหอะ......อะไรก็ช่าง เอาเปนว่าอยากจะแชร์มุมมองของความรักให้คนอื่นฟังมั่ง ไม่รู้จะน่าอ่านป่าวแต่ก็เอาเหอะ ให้กรูระบายแล้วกัน
หลายคนอาจจะสงสัยว่า ทำไมเวลาที่เรามีความรัก เริ่มแรก ทุกอย่างก็ดูสดใสสวยงามไปหมด มีฟามสุก แฮปปี้ แต่สุดท้ายก็จบลงแบบเดิม เส้าเหมือนเดิมอีกแล้ว ร้องไห้อีกแล้ว เจ็บซ้ำๆ เหมือนเดิมทุกที ในความคิดของข้าพเจ้าตอนนี้ คิดว่าเปนเรื่องปกติ ใครที่เริ่มมีความรักใหม่ ในช่วงจังหวะเวลาเริ่มแรกที่เรารู้จักกัน ต่างคนต่างก็เอาอะไรดีๆ มาแชร์กัน มันก็เลยเปนช่วงเวลาแห่งความสุก แต่พอเวลาผ่านไปมันก็คงมีอะไรมากขึ้น เกิดปันหาต่างต่าง นานา จนถึงต้องเลิกรากันไป แล้วเราก็เส้าร้องไห้อีกแล้ว แล้วไอ้สมองคนเราก็ได้ถูกวิจัยออกมาแล้วว่า ชอบที่จำเรื่องเส้าๆ มากกว่าเรื่องดีๆ หรืออาจจะถูกสร้างมาเพื่อให้จำเรื่องเส้าๆ ให้ดี จะได้สอนตัวเองว่าต่อไปว่าอย่าทำให้ตัวเองเส้าแบบนั้นอีก ต่อไปจะได้เจ็บน้อยลง หรือว่าจะได้เข็ดกะมัน ไม่ทำอะไรผิดซ้ำซากอีก แต่กรูก็เห็น น้อยมากที่คนจะเข็ด ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าถ้ารักแล้วก็ต้องช้ำ ก็ยังจะปล่อยให้มันเปนไป ทีนี้พ้อยของกูอยู่ที่ไหน ก็อยู่ที่ว่าคนเราเจ็บไม่เคยจำ ทุกครั้งที่รู้สึกเจ็บ เราก็จะบอกกับตัวเองว่า โอ๊ยไ ม่เอาแล้ว ไม่เอาแล้ว แต่ก็แป๊บนึง อ้าว มีความรักอีกแล้ว หรือไม่ก็อ้าว กลับไปดีกันอีกแล้ว เค้าเคยทำร้ายใจกันนี่นา แต่ไม่เปนไรหรอก คราวนี้คงไม่เหมือนเดิมมั้ง แต่แล้ว ก็เหมือนเดิมเด๊ะ ท่าเดิม จบแบบเดิม ในเมื่อเลือกแล้วที่จะเสี่ยงก็ต้องยอมรับผลของมัน
ไม่รู้ว่าความรัก เหมือนการหลอกกันเล่นหรือปล่าว ตอนแรกก็มีความสุกมาก เลยทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องเสี่ยงกับมัน มันอาจจะมีความสุกตลอดไปก็ได้นะ แต่สุดท้ายก็เจ็บเหมือนเดิม เจ็บแบบซ้ำๆ จบแบบช้ำๆ เราก็เลยเหมือนจะบอกตัวเองว่าไม่เอาแล้ว แต่สุดท้ายก็ยอมเสี่ยงอีกอยู่ดี คนเราไม่ค่อยเข็ดหรอก หรือไม่ก็อาจจะเรียกได้ว่า มีความหวัง ความหวังเปนสิ่งสวยงามเสมอตราบใดที่ไม่คาดหวังกะความหวังมากเกินไป คนที่ถูกคาดหวังก็อาจจะถูกกดดันได้ คนเราก็เหมือนจะเหมือนกันทุกคน ต้องการความรัก อยากมีคนที่ใช่ ตามหาคนที่ใช่ ถามว่าเคยเกิดกับผู้เขียนมั้ย บ่อยครั้งที่ต้องเจอปันหาแบบเดิมๆ คือ อยากจะเจอคนที่ใช่ แล้วเราก็คิดแล้วว่าคนนี้แหล่ะ มั่นใจว่าใช่แล้ว แต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่ เส้ามั้ย ก็เส้านะ เจ็บมั้ยก็เจ็บเหมือนกัน แต่ทุกครั้งมีการพัดทะนา ให้หายเร็วขึ้น เรียกสติกลับมาได้เร็วขึ้น ฟื้นตัวเร็วขึ้น ลุกเร็วขึ้น บางทีเราก็คิดว่าเราไม่เจอซะทีคนนั้น บางทีก็เหนื่อยใจเหมือนกัน ถามว่าดูแลตัวเองยังงัยเวลาเส้า ตอนแรกก็คิดว่าอยู่กะเพื่อนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ใครจะมาอยู่กะเราได้ตลอดเวลาวะ แล้วยิ่งระบายให้คนอื่นฟังมากๆ มันก็ยิ่งเหมือนตอกย้ำเรื่องเดิมๆ ไม่มีอะไรดีขึ้น แต่ถ้าอยู่คนเดียวมากเกินไปล่ะ ก็คิดมากฟุ้งซ่าน คิดนู่นคิดนี่ วนไปวนมา ไม่จบซะที ไปไหนไม่ได้อีก ทางที่ดีควรจะบริหารเวลาให้เหมาะ อยู่กะตัวเองบ้าง อยุ่กะเพื่อนบ้าง หาไรทำบ้าง ให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น แล้วเพลงเส้าก็ฟังบ้าง ไม่ใช่ฟังตลอดเวลาแล้วก็อินเหลือเกิน ทำไมมันโดนไปหมด ร้องไห้หนักกว่าเดิม แต่ประโยชน์ของมันก็มี เหมือนอย่างที่เพื่อนแอ๋มว่า บางทีถ้าเราฟังเพลงเส้ามันก็อาจจะทำให้เราคิดได้ว่า เอ๊ะ ยังมีคนอื่นที่เส้ากว่าเราตั้งเยอะ เรื่องเรามันเรื่องเล็ก ลืมๆๆ มันไปดีกว่า อย่าเอามาตกย้ำให้เจ็บใจป่าวๆๆ
คนเราเมื่อเส้าแล้ว ก้เหมือนแผลสด ใส่ยา ใช้เวลาเดี๋ยวก็หาย แล้วก็เปนแผลเป็นให้ระลึกถึงแล้วแต่ความลึกของแผล แต่เมื่อหายแล้วคนเราก็ดันนึกไม่ออกว่าตอนนั้นที่เกิดแผลสดน่ะ ความรู้สึกมันเปนยังงัยก็เลยเกิดขึ้นอีกเรื่อยๆ เจ็บเรื่อยๆ แล้วยังงัย แล้วถามว่าข้าพเจ้าเข็ดกะความรักแล้วหรอ กัวที่จะเจ็บอีกมั้ย ตอนแรก ก็คิดว่าเข็ด แต่ไม่ละ ทำไมล่ะ ก็เพราะตอนนี้มุมมองความรักของข้าพเจ้าโตขึ้น รู้ละว่าความรักมีทั้งสองด้าน มีทั้งความสุก และมีด้านที่เสียใจ ความรักเปนสิ่งสวยงามเสมอ แต่.....เราก็ต้องรู้ด้วยว่า ความรักมักจะมากับความทุกข์ มีสุกมีทุก ต้องเตรียมใจรับมันไว้ให้ดี แต่บางทีคนเราก็ลืมตัว ไม่รู้ตัวหรอกว่ากะลังทำไรอยู่ เพราะมีความรัก เอาเปนว่าเมื่อไม่มีแล้วอะไรที่บดบังเอาไว้ก็ขอให้ผ่านพ้นไปเร็วที่สุด คนเราต้องอยู่ได้ด้วยความหวัง ต้องเจอคนที่ใช่สักวันแน่ๆ ข้ายเจ้าเปนคนที่ความหวังกับความรักตั้งกะเมื่อไหร่เนี่ย.......
ใครที่เจ็บแบซ้ำๆ จบแบบช้ำๆ เรื่องราวมันซ้ำตรงคำว่าเสียใจ ก็ช่างมันเถอะนะ มันเปนเรื่องปกติ หวังว่าคงจะเจอเรื่องราวที่ดีๆ และไม่จบลงแบบเดิมอีกต่อไป
แต่ที่กูรู้รักเพื่อนๆ ทุกคนเรยนะจ๊ะ จ๊าบๆๆๆ โดยชะเพาะอาแจ๊ะ |
|
|
