| pawena 的个人资料.｡.:*･●•۰•●PinggYDiaZ●•۰...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
2月8日 ไม่เข้าใจ......ทำไมคนเรา....เข้าใจยาก
ช่วงนี้ชีวิตสับสน....เหมือนคนไม่เข้าใจอะไรเลย
แต่ไม่รู้จะพูดให้คนอื่นเข้าใจได้อย่างไร
เหมือนงง งง งง งง งง งง
เหมือนคนพูดอะไรไม่ออก....
ฟังอย่างเดียว....แล้วสิ่งที่ฟังก็ใช่ว่าจะสบายใจ
ไม่อยากได้ยินอะไรเลย.....เหมือนเรื่องมันเยอะแยะไปหมด
อะไรก็ไม่รู้ วันๆ มีแต่เรื่องไร้สาระ ไร้ซึ่งแก่น....สาระ
แถมยังเปนอุปสรรคต่อการดำเนินชีวิตประจำวันให้มีความสุข
บอกตามตรงว่าเหนื่อยมากๆ และเบื่อมากๆ ด้วย
ทุกอย่างมันสับสน รุงรังไปหมด อยากจะทำใจให้สบาย
แต่เดี๋ยวเรื่องนุ้นเรื่องนี้ก็มาอีกละ
พอจะสบายใจ แล้วก๋มีเรื่องใหม่เข้ามาอีกระ
มีเรื่องให้คิดทุกวัน......คิดแล้วก็จิตฟุ้ง จิตตก
เห้อ......บอกตามตรงว่าเหนื่อย เหนื่อยมากๆ
อยากจะทำใจให้สบาย.....อยากอยู่อย่างสบายใจ
บ้างได้มั้ย......อะไรก็ได้ ที่จะทำให้สบายใจ ได้มั้ย
2月6日 ไปปายมา.....ไปปายมา สนุกมากมาย หนาว อากาศดี ขี่รถเครื่อง ลมเย็น
ขี่จักรยาน ชมชีวิตชาวบ้าน อยู่กับทุ่งและภูเขา
ดูพระอาทิตย์ตกบนเขาสูง และแนวป่า
เพลงแจ๊ซ กับร้านกาแฟแนวๆ
ขนมจีนน้ำเงี้ยวและอาหารพื้นเมืองเหนือ
กินเหล้าเปนกันเองกับเจ้าของเก๊ซเฮ้าที่แสนจะราคาถูก
อาบน้ำวันละครั้ง เพราะหนาวมาก.....อิอิ แต่ไม่เหม็นนะ
นั่งรถจากเชียงใหม่ขึ้นปายแล้วกลับมาเชียงใหม่เป็นพันโค้ง
ครึ่งทางลงมาอ้วก กินยาแก้เมาแล้วหลับยาว
กะว่าจะเอาความทุกข์ไปทิ้ง ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นดัน
ไปมีความทุกข์เพิ่มที่นู่นอีกมากมาย แต่ก็ดีแล้ว
ความทุกข์ที่เกิดขึ้นที่นู่นก็ทิ้งไว้ทีนู่น บางส่วนก็
เอากลับมาบางส่วนที่ยังคิดไม่ตก.......
เห้อ......ชีวิตคนเรามีขึ้นแล้วก็มีลง
ขึ้นแล้วก็ลง แล้วก็ลงแล้วก็ขึ้น
บางทีคำพูดของคนอื่นก็มีอิทธิพลกับเรามากเหลือเกิน
ทั้งๆที่เป็นคนไม่ค่อยฟังใคร แต่บางทีเค้าว่ากันว่า
ขนาดจะออกจากบ้านจิ้งจกยังร้องทัก
เพราะฉะนั้นถ้าคนร้องทัก....ก็หัดฟังซะบ้าง
ตอนนี้สับสนไปหมด ไม่รู้จะเชื่อใครดี
แต่จริงๆ แล้วก็เชื่อในสิ่งที่ตัวเองคิดแหล่ะ
ปัญหามันสำคัญที่ว่าตัวเองคิดถูกแล้วหรือยัง
หรือว่ายังมองอะไรไม่ขาด....แต่ว่าอย่างว่าแหล่ะ
อะไรๆ ก็ไม่แน่นอน.....ถึงเราคิดว่าเรามองใครขาดแล้ว
แต่ในอนาคตก็ใช่ว่าเค้าจะเป็นอย่างนั้นไม่
สิ่งที่คนเราเป็นในอดีตก็ใช่ว่าเค้าจะเหมือนเดิมในอนาคต
เพราะฉะนั้นเค้าอาจจะเหมือนหรือไม่เหมือนก็ได้.....เราก็ไม่รู้
เพราะคนเราเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
สิ่งที่เราทำได้คืออยู่กับปัจจุบัน ปัจจุบันคือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ที่จะพิสูจน์คนว่าใครเปนยังไง อดีตไม่สำคัญ เป็นแค่เพียงข้อมูลพื้นฐาน
ถ้าเราทำดีในปัจจุบันขณะแล้ว อนาคตจะเปนอย่างไรนั้นไม่สำคัญ
ถ้าเราทำดีที่สุด วันนึงถึงแม้จะเสียใจ แต่ก็ภูมิใจที่ได้ทำดีแล้ว
และเลือกที่จะเรียนรู้ เจ็บใจ ดีใจด้วยตัวเอง
ฉันเป็นคนให้โอกาสตนเอง และให้โอกาสคนอื่นเสมอ
ถ้าการให้โอกาสนั้นมันจะทำให้ฉันต้องเสียใจเพราะโดนหลอก
ก็จะถือว่าเป็นบทเรียนราคาแพงที่จะทำให้ตัวเองฉลาดขึ้น
ก็ต้องขอบใจคนนั้นด้วยซ้ำที่สอนให้ฉันดูคนเป็นมากขึ้น
ว่าจริงๆ แล้วสิ่งที่เห็นก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอ.....
2月1日 ผ่านไปอีกวัน......ผ่านไปอีกวัน......ยังไงดี
เหนื่อยจังวันนี้...เหนื่อยขับรถ รถติดจุงจิง ทำให้สุกะพาบจิตเสื่อมหมด
เห้อ......หงุดหงิด งุ่นง่าน จุ้นจ้าน ขี้บ่น.....เราหรือนี่ ยังม่ะทันแก่เวย
วันนี้ขับรถ หลายที่มาก เข้าเมืองเย็นวันศุกร์ ไม่ควรอย่างรุนแรง
เพราะว่ารถติดตลอดเวลา เปนไรมากมั้ย กรุงเทพ.....น้ำมันก็แพง
วันนี้ไปซื้อนุ่นนี่ นู่นนี่ ช้อปอีกตามเคย.....ป่าวหรอก ไปซื้อรองเท้าไปงานแต่ง
งานแต่งงานเหม่ พรุ่งนี้แล้วคร้าบบบบบพี่น้อง.....ตื่นเต้นกะเค้าด้วย
นี่ขนาดไม่ได้แต่งเองนะเนี่ย.....ทำนุ่นทำนี่เยอะแยะไปหมด เกี่ยวกะตัวเองนะ อิอิ
เพิ่งไปเอาชุดมา......เป็นแม่สีเรยยยย เหลืองมาก มั่กมั่ก.....เปนเเม่สีเหลือง
ชุดสวย ยกเว้นคนใส่ อ้วนไปหน่อย รู้ตัวย่ะ.........กำ
พุ่งนี้ต้องทำอะไรเยอะมาก......นู่นนี่ นู่นนี่......จะทันมั้ยเนีย
วันอาทิตย์ต้องไปปาย ดันลืม e-ticket ไว้ที่บอสัด.....เซรงงงงง
ทุกวันไม่เคยลืม.......มาลืมตอนที่จะไปนี่แหล่ะ กำ
ช่วงนี้รู้สึกยังไงไม่รู้ ไม่ stable เด๋วดีเด๋วร้าย......ไม่ใช่ร้ายยังงั้นนะ
ร้าย หมายถึง จิตตก ตกเปนช่วงๆ บ้างก็ดี บ้างก้อตก.......เวลาตก ก็คอตกไปด้วย
เหมือนหมาหงอย......ไม่มีเจ้าของเล่นด้วย ยังไงยังงั้นเรย
หมาก็มีหัวใจนะเฟ่ยยยยย.......ดูแลไม่ดี หนีออกจากบ้านจริงๆด้วย
เหมือนหมาบ้านกรู สงสัยดูแลไม่ดี หายไปเรย สองตัว.......เซรงงงงงง
เห้อ......ชีวิต เปนเช่นนั้นเอง......ควบคุมอะไรไม่ได้ นอกจากคุมตัวคุมใจตัวเอง
ทุกวันนี้ก็พยายามทำอย่างดีที่สุด.......แล้วหรือยัง ฮ่ะๆๆ ไม่แน่จัย พยามแร้วววว
อย่างน้อย.......เวลาจิตตก ก็ไม่รบกวนใคร พยามอยู่กับตัวเอง เผ้ามองตัวเอง
มองจิตใจตัวเอง.....ว่ามันตกมากแล้วนะ ต้องรีบลุกขึ้นมาหรือปล่าว
หรือจะให้ฟุ้งซ่านอยู่อย่างนั้น........ไม่ฟุ้ง ไม่ตก ไม่ฟุ้ง ไม่ตก
พยามทำใจให้สบายอยู่........ยากจัง.......ยากมาก.....ถึงมากที่สุด
จะไหวมั้ยเนี่ยยยยยย..........
แอ๋ม......คิดถึงง่ะ..........ฮือๆๆ เมื่อไหร่จะกลับมา คิดถึงแอ๋มนะ.......จุ๊บๆ
ป.ล. เพื่อนปุ๋นกะเพื่อนจุ๊บและก้อเพื่อนวี ขึ้นไปแอ่วเหนือกันหมดแร้วววอ่ะ ทิ้งให้เพื่อนปิ๊งต้องอยู่กุงเทพคนเดว ไม่มีใครด้วยอ่ะ น่าจ๋งจ๋านนนนนนน.........ฮือ ๆๆๆๆ เรื่องมันเส้า |
|
|
